مخاطرات فرسایش آبراههای بر روی خط لولۀ گاز نهم سراسری با استفاده از روش ANP-PRSM
نویسندگان
1 استاد گروه جغرافیای طبیعی، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران
2 دانشیار گروه جغرافیای طبیعی، دانشکدة جغرافیا، دانشیار، دانشگاه تهران
3 دانشگاه پلیتکنیک والنسیا، اسپانیا
4 دانشیار گروه جغرافیای طبیعی، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران
5 دانشجوی دکتری گروه جغرافیای طبیعی، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jphgr.2020.268941.1007296چکیده
فرسایش آبراههای و رودخانهای همواره یکی از فاکتورهای اصلی مخاطرات خطوط انتقال انرژی و لولههای نفت و گاز است. در این مقاله با استفاده از ماتریکس ریسک خط لوله (PRSM) و مدل ANP به بررسی مخاطرات فرسایش آبراههای در خط لولة گاز نهم سراسری در محدودة استان خوزستان با طول 170 کیلومتر پرداخته شده است. برای این منظور با استفاده از مدل ANP چهار معیار اصلی شامل «وضعیت خطوط لوله نسبت به آبراههها»، «هیدروژئومورفولوژی»، «ژئومورفولوژی»، و «دیگر عوامل محیطی» بررسی شد. سپس، با استفاده از مدل PRSM و پرسشنامه به امتیازدهی معیارها و زیرمعیارها در نرمافزار Superdecision پرداخته شد و در آخر نقشة کلاسبندی مخاطرات خط لوله و محور ریسک تهیه شد. نتایج نشان داد که معیار «وضعیت خط لوله نسبت به آبراههها و رودخانهها» دارای بیشترین وضعیت ریسک و واکنش نسبت به مخاطرات خط لوله در میان چهار معیار بالاست. زیرمعیارهای مهم و دارای بیشترین وضعیت ریسک برای خط لولة گاز نهم شامل روش ساخت خط لوله، واحد کوهستان، و جابهجایی آبراههها و رودخانهها و زمینشناسی است.