مقایسۀ آسیبپذیری زیرحوضههای آبخیز سامیان بر اساس تغییرات مؤلفههای اقلیمی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مهندسی آبخیزداری، دانشکدة کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی
2 دانشیار گروه منابع طبیعی و عضو پژوهشکدة مدیریت آب، دانشکدة کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی
3 استادیار گروه منابع طبیعی و عضو پژوهشکدة مدیریت آب، دانشکدة کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی
4 دانشیار گروه منابع طبیعی و عضو پژوهشکدة مدیریت آب، دانشکدة کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی
doi
10.22059/jphgr.2020.283909.1007406چکیده
پژوهش حاضر با هدف ارزیابی آسیبپذیری اقلیمی آبخیز سامیان در استان اردبیل انجام شد. در این راستا، نخست شاخصهای مهم اقلیمی و فیزیکی در سطح 27 زیرحوضه محاسبه و سپس به تعیین آستانهها اقدام شد. نتایج نشان داد که شاخصهای فصل خشک و مرطوب بهترتیب در محدودة 05/48 (زیرحوضة 21) تا 63/86 (زیرحوضة 12) و 99/254 (زیرحوضة 16) تا 83/130 (زیرحوضة 3) میلیمتر متغیرند. همچنین، شاخصهای دورة سرد و گرم بهترتیب بین محدودة 87/5- (زیرحوضة 8) تا 07/2 (زیرحوضة 3) و 03/13 (زیرحوضة 8) تا 96/16 (زیرحوضة 3) درجة سانتیگرادند. شاخصهای حداکثر سرعت باد بین محدودة 20/34 (زیرحوضة 8) تا 48/78 (زیرحوضة 1) کیلومتر بر ساعت، ارتفاع از سطح دریا بین محدودة 1326 (زیرحوضة 21) تا 2596 (زیرحوضة 14) متر، و SPI در محدودة 0006/0 (زیرحوضة 16) تا 0111/0 (زیرحوضة 8) نیز قرار گرفتند. در مجموع، ضمن تأیید تغییرپذیری مکانی زیاد شاخصهای آسیبپذیری در دورة زمانی مورد مطالعه، نتایج حاصل از تلفیق همة شاخصها نشان داد که زیرحوضههای 15، 16، و 17 واقع در غرب دارای آسیبپذیری خیلی زیاد و زیرحوضههای 20، 21، و 24 واقع در بخشهایی از شمال و مرکز دارای کمترین آسیبپذیریاند و در طبقة برگشتپذیر از لحاظ نقطة آسیبپذیری کلی (OVP) قرار دارند.