مقایسۀ آسیب‌پذیری زیرحوضه‌های آبخیز سامیان بر اساس تغییرات مؤلفه‌های اقلیمی

نویسندگان

1 کارشناس ‏‏ارشد مهندسی آبخیزداری، دانشکدة کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی

2 دانشیار گروه منابع طبیعی و عضو پژوهشکدة مدیریت آب، دانشکدة کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی

3 استادیار گروه منابع طبیعی و عضو پژوهشکدة مدیریت آب، دانشکدة کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی

4 دانشیار گروه منابع طبیعی و عضو پژوهشکدة مدیریت آب، دانشکدة کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی

doi
10.22059/jphgr.2020.283909.1007406
چکیده

پژوهش حاضر با هدف ارزیابی آسیب‏پذیری اقلیمی آبخیز سامیان در استان اردبیل انجام شد. در این راستا، نخست شاخص‏های مهم اقلیمی و فیزیکی در سطح 27 زیرحوضه محاسبه و سپس به تعیین آستانه‏ها اقدام شد. نتایج نشان داد که شاخص‏های فصل خشک و مرطوب به‏ترتیب در محدودة 05/48 (زیرحوضة 21) تا 63/86 (زیرحوضة 12) و 99/254 (زیرحوضة 16) تا 83/130 (زیرحوضة 3) میلی‏متر متغیرند. همچنین، شاخص‏های دورة سرد و گرم به‏ترتیب بین محدودة 87/5- (زیرحوضة 8) تا 07/2 (زیرحوضة 3) و 03/13 (زیرحوضة 8) تا 96/16 (زیرحوضة 3) درجة سانتی‏گرادند. شاخص‏های حداکثر سرعت باد بین محدودة 20/34 (زیرحوضة 8) تا 48/78 (زیرحوضة 1) کیلومتر بر ساعت، ارتفاع از سطح دریا بین محدودة 1326 (زیرحوضة 21) تا 2596 (زیرحوضة 14) متر، و SPI در محدودة 0006/0 (زیرحوضة 16) تا 0111/0 (زیرحوضة 8) نیز قرار گرفتند. در مجموع، ضمن تأیید تغییرپذیری مکانی زیاد شاخص‏های آسیب‏پذیری در دورة زمانی مورد مطالعه، نتایج حاصل از تلفیق همة شاخص‏ها نشان داد که زیرحوضه‏های 15، 16، و 17 واقع در غرب دارای آسیب‏پذیری خیلی‏ زیاد و زیرحوضه‏های 20، 21، و 24 واقع در بخش‏هایی از شمال و مرکز دارای کمترین آسیب‏پذیری‏اند و در طبقة برگشت‏پذیر از لحاظ نقطة آسیب‏پذیری کلی (OVP) قرار دارند.