فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

چکیدهشعر فروغ فرّخزاد در کل به مکتب رمانتیسم نزدیک‌تر است؛ امّا در میان فضای رمانتیک شعرش، استفاده از واژگان نمادین نیز فراوان دیده می‌شود. نمادهای گوناگونی در اشعار او استفاده شده است. فروغ، آسمان و واژه‌های مربوط به پدیده‌های آسمانی را بسیار به کار برده است. ستاره، خورشید، ماه، آسمان و چند نام مربوط به این‌ها در اشعار دوره‌ی دوم حیات شاعرانه‌ی او، افزون بر معنای حقیقی و وضعی خویش، باری نمادین و سمبولیک می‌یابند. در این مقاله کوشش شده‌ است این واژه‌ها در شعر فروغ به شکل تحلیلی مورد بررسی قرار گیرند. این پژوهش نشان می‌دهد که او علاوه بر تصویرپردازی شاعرانه به وسیله‌ی این واژگان، هر جا که از امیدهای خود و دغدغه‌های سیاسی و اجتماعی می‌گوید و بر سرنوشت بشر می‌گرید، غالباً به زبان سمبولیک پناه می‌برد و برای ترسیم این فضا و بیان آرزوها، رؤیاها و امیدهای خود به ویژه بیان امید به زندگی، عشق و نشاط از واژه‌های مربوط به آسمان بسیار بهره می‌برد. در مجموع استفاده‌ی سمبولیک از این واژگان بار مثبت و فضای روشن زندگی را در شعرش بیشتر نشان می‌دهد..