بررسی نقش واسطه ای نشخوار فکری در رابطه بین نشانگان اختلال شخصیت مرزی و رفتارهای خودجرحی در دانش آموزان دوره متوسطه
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی ، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.
3 دکتری ، گروه روانشناسی تربیتی ، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران .
4 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
5 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی ، دانشکده پزشکی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاداسلامی، آمل ، ایران
6 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
doi
10.22059/japr.2023.341515.644234چکیده
هدف مطالعه حاضر بررسی نقش واسطه ای نشخوار ذهنی در رابطه نشانگان اختلال شخصیت مرزی با رفتارهای خودجرحی در دانش آموزان دوره متوسطه اول و دوم بود. بدین منظور از میان تمامی نوجوانان 12 تا 19 ساله شهر تهران بکه در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ مشغول به تحصیل بودند، ۳۵2 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامههای ارزیابی شخصیت مرزی کریک (BPFS-C)، آسیب به خود سانسون (SHI) و نشخوار فکری نالن هوکسما و مارو (RRS) پاسخ دادند. سپس دادههای به دست آمده به روش تحلیل مسیر و با استفاده از نرم افزارهای SPSS و SmartPls تجزیه و تحلیل شدند. نتایج پیشبینی پذیری رفتارهای خودجرحی در نوجوانان را بر اساس نشخوار فکری و نشانگان شخصیت مرزی نشان داد. همچنین نشخوار فکری دارای نقش واسطهگری در رابطه بین شخصیت مرزی و آسیب به خود بود. این مدل در جهت شناخت عوامل موثر در رفتارهای خود آسیبرسان در نوجوانان بسیار حائز اهمیت است. براساس این نتایج میتوان گفت نشخوار فکری و نشانگان شخصیت مرزی عوامل موثری در اقدام به رفتارهای خود آسیب رسان هستند؛ بنابراین ارزیابی این دو متغیر را میتوان در تدوین برنامه پیشگیری و مداخله درمانی رفتارهای خود آسیب رسان در نوجوانان در نظر گرفت.
