مقایسۀ اثربخشی زوجدرمانی هیجانمدار و زوجدرمانی شناختی-رفتاری بر استرس پسآسیبی زنان آسیبدیده از عهدشکنی
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی ، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران.
2 استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران.
3 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی ، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران.
doi
10.22059/japr.2023.328175.643932چکیده
این مطالعه با هدف مقایسۀ اثربخشی زوجدرمانی هیجانمدار و زوجدرمانی شناختی-رفتاری بر استرس پسآسیبی زنان آسیبدیده از عهدشکنی صورت گرفت. این مطالعۀ نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون صورت گرفت. از میان جامعۀ آماری زنان آسیبدیده از خیانت مراجعهکننده به کلینیک سیب واقع در شهر مشهد (69 نفر) در بازۀ زمانی سهماهۀ اول سال 1399 تعداد 45 آزمودنی به روش دردسترس انتخاب و در سه گروه زوجدرمانی شناختی-رفتاری، زوجدرمانی مبتنی بر هیجان و کنترل جایگزین شدند (هر گروه 15 نفر). هر سه گروه قبل و بعد و دو ماه بعد از مداخله با پرسشنامۀ استرس پسآسیبی (IES) ارزیابی شدند. دادهها با روشهای آماری آنالیز واریانس دادههای تکراری در نرمافزار آماری SPSS-20 تجزیه و تحلیل شد. یافتهها نشان داد میزان استرس پسآسیبی شرکتکنندگان در گروههای زوجدرمانی شناختی-رفتاری و زوجدرمانی هیجانمدار در مراحل پسآزمون و پیگیری نسبت به گروه کنترل کاهش معنادار داشته است (05/0>P). زوجدرمانی شناختی نسبت به زوجدرمانی هیجانمدار اثربخشی بیشتری نشان داد (05/0>P)؛ بنابراین میتوان نتیجه گرفت هردو زوجدرمانی را میتوان در بهبود وضعیت زنان آسیبدیده از عهدشکنی مورد استفاده قرار داد. اثربخشی روش درمان شناختی-رفتاری، بر استرس پسآسیبی بیش از زوجدرمانی هیجانمدار بود.