ارائه مدل ساختاری شهروندی زیست‌محیطی بر مبنای شهریت و سرمایه فرهنگی در بین شهروندان تبریز

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری سیاستگذاری فرهنگی- دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

2 استاد جامعه‌شناسی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

3 استادیار گروه جامعه شناسی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

doi
10.22034/jeds.2021.40590.1425
چکیده

شهرنشینی و رشد سریع آن، بر اقتصاد و محیط زیست یک منطقه تأثیر زیادی دارد. همچنین روحیات و شیوه زندگی مردم شهرنشین با گسترش شهرنشینی دستخوش دگرگونی‌های نسبتاً زیادی می‌شود. از آنجایی که شهروندی زیست­محیطی در یک محیط اجتماعی و فرهنگی تحت عنوان "شهر" شکل می­گیرد و تحت تأثیر بسیاری از عوامل فرهنگی می باشد، تحقیق حاضر با هدف مطالعه ارائه مدل ساختاری شهروندی زیست­محیطی بر مبنای شهریت و سرمایه فرهنگی در بین شهروندان تبریزی انجام یافته است. روش مورد استفاده در تحقیق حاضر پیمایشی است. از ابزار پرسشنامه محقق­ساخته جهت جمع­آوری داده­های مورد نیاز استفاده ­شده است. جامعه آماری ساکنان بین 64-15 سال کلان شهر تبریز به تعداد 407 نفر بر اساس فرمول نمونه­گیری کوکران تعیین و به روش نمونه­گیری خوشه­ای چندمرحله­ای، برای مطالعه انتخاب شده­اند.  نتایج نشان می­دهد که بین متغیر شهریت و شهروندی زیست محیطی (658/0) و همچنین بین متغیر سرمایه فرهنگی و شهروندی زیست محیطی (736/0) همبستگی مثبت و معنی‌داری وجود دارد. ضرایب مسیر مربوط به شهریت نشان داد که مدیریت شهری، بهداشت محیطی و امکانات و فناوری شهری به ترتیب با مقادیر 52/0، 45/0 و 72/0 واریانس شهریت را تبیین می‌­کنند. همچنین ضرایب مسیر مربوط به سرمایة­فرهنگی نشان داد که سرمایة­فرهنگی عینیت‌یافته، تجسم یافته و نهادی به ترتیب با مقادیر 53/0، 65/0 و 68/0 واریانس سرمایة فرهنگی را تبیین می‌­کنند.