ارائه مدل ساختاری شهروندی زیستمحیطی بر مبنای شهریت و سرمایه فرهنگی در بین شهروندان تبریز
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری سیاستگذاری فرهنگی- دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 استاد جامعهشناسی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 استادیار گروه جامعه شناسی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
doi
10.22034/jeds.2021.40590.1425چکیده
شهرنشینی و رشد سریع آن، بر اقتصاد و محیط زیست یک منطقه تأثیر زیادی دارد. همچنین روحیات و شیوه زندگی مردم شهرنشین با گسترش شهرنشینی دستخوش دگرگونیهای نسبتاً زیادی میشود. از آنجایی که شهروندی زیستمحیطی در یک محیط اجتماعی و فرهنگی تحت عنوان "شهر" شکل میگیرد و تحت تأثیر بسیاری از عوامل فرهنگی می باشد، تحقیق حاضر با هدف مطالعه ارائه مدل ساختاری شهروندی زیستمحیطی بر مبنای شهریت و سرمایه فرهنگی در بین شهروندان تبریزی انجام یافته است. روش مورد استفاده در تحقیق حاضر پیمایشی است. از ابزار پرسشنامه محققساخته جهت جمعآوری دادههای مورد نیاز استفاده شده است. جامعه آماری ساکنان بین 64-15 سال کلان شهر تبریز به تعداد 407 نفر بر اساس فرمول نمونهگیری کوکران تعیین و به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای، برای مطالعه انتخاب شدهاند. نتایج نشان میدهد که بین متغیر شهریت و شهروندی زیست محیطی (658/0) و همچنین بین متغیر سرمایه فرهنگی و شهروندی زیست محیطی (736/0) همبستگی مثبت و معنیداری وجود دارد. ضرایب مسیر مربوط به شهریت نشان داد که مدیریت شهری، بهداشت محیطی و امکانات و فناوری شهری به ترتیب با مقادیر 52/0، 45/0 و 72/0 واریانس شهریت را تبیین میکنند. همچنین ضرایب مسیر مربوط به سرمایةفرهنگی نشان داد که سرمایةفرهنگی عینیتیافته، تجسم یافته و نهادی به ترتیب با مقادیر 53/0، 65/0 و 68/0 واریانس سرمایة فرهنگی را تبیین میکنند.