بررسی نقش اضطراب و افسردگی در پیش‌بینی ویژگی‌های اختلال شخصیت مرزی با تعدیل‌کنندگی درد روانی

نویسندگان

1 دانشیار، گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

2 استاد، گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

3 دانشیار، گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

4 دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

doi
10.22059/japr.2023.331374.644023
چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تعدیل‌کنندگی درد روانی در ارتباط بین افسردگی، اضطراب و ویژگی‌های اختلال شخصیت مرزی بود. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعۀ آماری مطالعه شامل همۀ دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی تهران در سال 1400 و نمونۀ آماری شامل 310 نفر مرد و زن بود که به‌صورت طبقه‌ای تصادفی انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان به پرسشنامۀ افسردگی (BDI) و اضطراب بک (BAI)، مقیاس درد روانی (OMMP) و شاخص ارزیابی شخصیت-ویژگی‌های اختلال شخصیت مرزی (PAI-BOR) پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از تحلیل رگرسیون چندگانه به روش سلسله‌مراتبی با استفاده از نرم‌افزار SPSS-26 تحلیل شدند. نتایج نشان داد متغیرهای اضطراب و افسردگی و همچنین متغیر درد روانی به‌طور معناداری ویژگی‌های اختلال شخصیت مرزی را پیش‌بینی می‌کنند. همچنین اثر متقابل بین متغیرهای افسردگی و درد روانی به‌طور معناداری پیش‌بینی‌کنندۀ ویژگی‌های اختلال شخصیت مرزی هستند. اثر متقابل درد روانی و اضطراب معنادار نبود؛ بنابراین می‌توان گفت درد روانی در ارتباط بین افسردگی و ویژگی‌های اختلال شخصیت مرزی نقش تعدیل‌کننده دارد. نتیجه این‌گونه تبیین می‌شود که تجربۀ بالاتر درد روانی نتیجۀ عدم تحقق نیازهای درون و بین‌فردی است و کمتر برآورده‌شدن آن موجب می‌شود فرد انگارۀ منفی‌تری نسبت به خود داشته باشد و هیجانات منفی بیشتر و به عبارتی درد روانی بیشتری را تجربه خواهد کند. به‌علاوه تجربۀ درد روانی زیاد با اختلال شدیدتر شخصیت مرزی مانند نداشتن ثبات هیجانی، آشفتگی هویت و آسیب به خود همراه می‌شود.