نقد فمینیستی رمان «دلفولاد» اثر«منیرو روانیپور» با تمرکز بر مسألهی «اشتغال»
نویسندگان
1 گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ی علوم انسانی، دانشگاه ایلام.ایران
2 گروه زبان و ادبیات فارسی ، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه ایلام . ایران
3 گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ی علوم انسانی، دانشگاه ایلام.ایران
doi
10.22080/rjls.2020.20009.1179چکیده
چکیده فمینیسم، باورداشتن به حقوق زنان و مبارزه در جهت دستیابی به برابری اجتماعی، سیاسی و اقتصادی زن و مرد است. فمینیستها به ویژه در دهههای اخیر، توجّه خاصّی به آثار ادبی داشتهاند؛ به طوری که بررسی تصویر زنان در آثار ادبی و نیز بازتاب تجربهها و عواطف زنانه در نوشتههای زنان از موضوعات مهمِّ نقد فمینیستی است. در نقد فمینیستی یک اثر میتوان به جنبههای مختلف ستمپذیری زنان پرداخت، یکی از محوریّترین این مباحث، «اشتغال زنان» است. در این جستار نیز به نقد فمینیستی رمان «دلفولاد» اثر منیرو روانیپور از بعد «اشتغال» به روش پژوهش کیفی و بر مبنای تحلیل محتوای دادههای رمان پرداختهایم. در ابتدا به بیان کلّیّاتی در مورد خانواده و اشتغال از منظر جامعهشناسی و نیز از نظرگاه فمینیستی پرداخته شده و دیدگاههای مختلف فمینیستها در این ارتباط مطرح و سپس اثر یادشده، از این زاویه، نقد و تحلیل شده است. بنابریافتههای این پژوهش، این اثر، دارای جنبههای قابل توجّهی از منظر نقد فمینیستی به ویژه از بعد اشتغال است. با توجّه به محوریّت اشتغال زن در این اثر و پرداختن نویسنده به جنبههای مثبت اشتغال و توصیفات تحسینآمیز از ابعاد شخصیّتی زن شاغل در آن، میتوان چنین نتیجه گرفت که نظر روانیپور در مورد زن و حضور اجتماعی و همچنین اشتغال او به آرای آن دسته از فمینیستهایی که راه حلِّ برونرفت زنان از ظلم و ستم را «اشتغال زن» معرّفی میکنند، نزدیک است.