رویکردی سازه انگارانه به روند تکامل و تشدید سیاست تحریمی آمریکا علیه ایران
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد روابط بین الملل دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشیار گروه روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبائی(نویسنده مسئول)
doi
چکیده
چکیده در چارچوب روابط پرتنش و فراز و نشیب میان آمریکا و ایران، رویکرد تحریمی ایالات متحده از اهمیت خاصی برخوردار است. عملکرد مزبور که حدود سه دهه یعنی از زمان کارتر سابقه دارد، در مقاطع مختلف با نوساناتی همراه بوده است. به عبارت دیگر، الگوی برخورد آمریکا با تهدید ایران، بر محور سیاست تحریم، در دوره های جنگ سرد، دهه پایانی قرن بیستم و شرایط بعد از یازدهم سپتامبر، مسیری تکاملی و رو به گسترش را طی کرده که در کنار تأثیرپذیری دائمی از انگیزه ها و ملاحظات واقعگرایانه، بهتدریج به دستمایه های سازهانگارانه آن نیز افزوده شده است. نوشتار حاضر میکوشد که بر اساس منطق ناظر بر مکتب یادشده (سازهانگاری)، تصویر جدیدی از رفتار تحریمی علیه ایران را در طول دهههای گذشته ارائه نماید. بر این پایه فرضیه محوری این نوشتار عبارت است از اینکه: سیاست تحریمی آمریکا علیه ایران در طول سه دهه گذشته از روندی تکاملی برخوردار بوده، به گونه ای که در کنار تداوم پایبندی به ملاحظات واقعگرا، به وجه سازه انگارانه اش افزوده شده است.