بررسی تطبیقی مؤلّفه‌های رمانتی‌سیسم در اشعار نادر نادرپور و آلفرد دو موسه

نویسندگان

1 گروه آموزشی زبان و ادبیات فرانسه، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دکتر شریعتی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران.

2 گزوه زبان فرانسه دانشگاه فردوسی مشهد

doi
10.22080/rjls.2020.18271.1108
چکیده

چکیدهدر اواخر قرن هجدهم با ظهور رمانتی­سیسم در اروپا، جنبشی فراگیر در ایران نیز به وجود آمد. در این میان آثار ادبی شاعران رمانتیک همچون هوگو، لامارتین و موسه تأثیر بسزایی بر روی اشعار شاعرانی ازجمله فروغ فرخزاد، فریدون تولّلی و نادر نادرپور در ایران داشت. شاعران رمانتیک از مضامینی همچون عشق، طبیعت، تنهایی، مرگ و. . . در اشعارشان استفاده می­کردند. آلفرد دو موسه، یکی از آن شاعرانی بود که به هیجانات قلبی و عاطفی خود اهمّیّت داده و از این مضامین در اشعار خود بسیار استفاده کرده است. از آنجایی که نادرپور در رشته‌ی زبان و ادبیّات فرانسه در کشور فرانسه تحصیل کرده، شاید بتوان گفت کمابیش با مکتب و آثار شاعران رمانتی­سیسم در ارتباط بوده و از آن‌ها بهره جسته است. در پژوهش حاضر، برآنیم تا بدانیم نادرپور از کدام یک از مؤلّفه­های رمانتی­سیسم در سرودن اشعار خود بهره برده و الهام پذیرفته است؟ کدام شاعر رمانتیک اروپایی را منبع الهام خود می­دانسته است؟ در این مقاله، اشعار نادرپور را با اشعار و به خصوص قطعات «شب‌ها»ی آلفرد دو موسه بر اساس مکتب فرانسوی ادبیّات تطبیقی مقایسه می­کنیم و الهام­پذیری نادرپور را از مکتب رمانتی­سیسم به روش تحلیل و آنالیز شعر و مقایسه تطبیقی مورد بررسی قرار می­دهیم. نتیجه‌ی مقاله‌ی حاضر، این است که هر دو شاعر در اشعار خود، مؤلّفه­های مشترکی از مکتب رمانتی­سیسم همچون تنهایی، عشق، طبیعت، مرگ و بیماری قرن را به کار برده­اند که با توجّه به پیدایش رمانتی­سیسم، ابتدا در اروپا و سپس در ایران، تأثیرپذیری نادرپور از اشعار موسه، مشهود است.