سیر مدرنیسم در داستان‌های کوتاه کلباسی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایران

2 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایران

3 گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایران

4 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رامهرمز

doi
10.22080/rjls.2020.17464.1068
چکیده

چکیدهمحمّد کلباسی (متولّد 1322) از بانیان جُنگ اصفهان و از اعضای انجمن ادبی صائب و از نویسندگان مکتب اصفهان است. او، گریزان از شهرت، تنها شش مجموعه داستان کوتاه به چاپ رسانده است. وی در داستان، متأثّر از نویسندگانی همچون بهرام صادقی و بورخس است. این مقاله، سعی دارد به بررسی سیر مدرنیسم در داستان‌های کوتاه کلباسی بپردازد. روش تحقیق به صورت مطالعه‌ی کتابخانه‌ای و تحلیل محتوا و بررسی نمونه‌هایی از آثار کلباسی بوده است. کلباسی، سبکی درون‌گرا دارد و به اعماق روح و روان شخصیّت‌ها وارد می‌شود. هم‌چنین به اهمّیّت صناعت در داستان تأکید دارد و در فرم داستان، تحوّلی ایجاد می‌کند. کلباسی با تأثیر پذیرفتن از جریان مدرنسیم در داستان‌هایش، قهرمان‌های داستانش را مقهور دنیای اطراف می‌کند و آن‌ها را در برابر چالش‌های زندگی، ناتوان نشان می‌دهد. او با استفاده از نمادگرایی، ابهام را وارد داستان‌های خود می‌کند و با استفاده از زاویه‌ی دید اوّل شخص و استفاده از جریان سیّال ذهن، تنهایی انسان مدرن را نشان می‌دهد. کلباسی، راوی حیرت انسان است؛ آدم‌هایی که ناگهان با چهره‌ای از مرگ رو به رو می‌شوند؛ قهرمان‌هایی که نمی‌فهمند چرا حوادث چنین سخت و بی‌خبر بر ایشان فرود می‌آید. زمان در داستان‌های کلباسی، شتاب دارد. او، این شتاب را با جمله‌های کوتاه و بریده به بهترین شیوه نشان می‌دهد. در کل می‌توان گفت همه‌ی داستان‌های کلباسی، مدرن نیستند؛ امّا وصف در شماری از آثارش با شگردهای مدرنیستی است.