مطالعه تطبیقی منع بازداشت و دستگیری خود سرانه متهم در فقه و نظام کیفری ایران و فرانسه
نویسندگان
1 استادیار، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. (نویسنده مسؤول)
2 استادیار گروه فقه و حقوق،,واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22034/jccj.2024.428308.1439چکیده
چکیده 1- زمینه و هدف :منع و دستگیری و بازداشت خودسرانه متهم این است که تعقیب و بازداشت افراد باید بر مبنای قانون و با مجوز قانونی باشد اولاً بنا بر اصل قانونی بودن جرائم و مجازاتها باید به حکم و ترتیبی عمل نمایند که مقنن بیان داشته است به عبارت دیگر نص صریح قانونی در این خصوص وجود داشته باشد مثل دستگیری افراد در ارتکاب جرائم مشهود ثانیاً مقام صادر کننده مجوز و صلاحیت آن را هم داشته باشد ثالثا مقام دستگیرکننده مجوز داشته باشد با عدم جمع این سه شرط دستگیری و بازداشت متهم دسرانه محسوب میشود در این مقاله تلاش شده است موضوع دستگیری متهم در نظام کیفری ایران و فرانسه مورد بحث و بررسی قرار گرفته است2- مواد و روشها -این مقاله توصیفی و تحلیلی است با استفاده از روش کتابخانهای به بررسی سوالات مورد اشاره پرداخته است 3- ملاحظات اخلاقی . صداقت و امانت رعایت شده است 4- یافتهها .نشان میدهد که در دو نظام کیفری حق دستگیری و بازداشت متهم را مبارزه با جرائم اعطا نمودهاند اما این حق به صورت استثنایی و تحت شرایط خاصی داده شده است 5- نتیجه .در مقایسه در هر دو نظام کیفری مشخص شد نظام حقوق کیفری ایران وفرانسه ویژگی های مشترک دارند اما در مواردی از قبیل جبران خسارت متهمی که بیگناه دستگیر شده تفاوتهایی نیز وجود داردکلید واژه ها : قراربازداشت ، آئین دادرسی کیفری ، حقوق متهم ، قانون . مطالعه تطبیقی .