نقد نگاه اروتیک به زن در غزل پُستمدرن با رویکرد پسافمینیستی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی. دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه محقق اردبیلی. اردبیل. ایران.
2 دانشیار زبان و ادبیات فارسی. دانشگاه محقق اردبیلی
3 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه محقق اردبیلی
4 استادیار زبان و ادبیات عربی. دانشگاه محقق اردبیلی
doi
10.22080/rjls.2020.17919.1090چکیده
چکیده گرایش پسافمینیستی در جریان پُستمدرن با هدف نفی تفاوت جنسیّتی و اثبات حقّ آزادی و آگاهی زنان، اصول اخلاق سنّتی را که نگاهی مطلق به رفتارهای اخلاقی و غیر اخلاقی دارد و برخی از این رفتارها را بنابر جنسیّتِ زنانه به آنان نسبت میدهد، رد میکند و به نسبی بودن اصول اخلاقی، اعتقاد دارد. همین اندیشه، وارد حوزهی شعر و ادبیّات شده و در غزل پُستمدرن با نگاهی نسبی به اخلاق و شکستن باورهای سنّتی در مورد زن و اخلاق زنانه، موجب پیدایش ادبیّات اروتیک گردیده است که تأکیدش بیشتر برجنبهی جنسی و جسمانی عشق است. غزل پُستمدرن، زمینه را برای اعتراض شاعران بر ضدّ این نگاه سنّتی مهیّا کرد و به شاعران زن، جرأت داد با ذکر مسائل اوروتیک از حصاری که عرف و سنّت به نام اخلاق، دورشان کشیده بود، خود را برهانند. این پژوهش که به روش کتابخانهای و توصیف و تحلیل صورت گرفته، سعی بر این دارد، دیدگاههای پسافمینیستی را با رویکرد نسبیانگاری اخلاقی در غزل پُستمدرن بررسی کند و نشان دهد چگونه نگاه اروتیک و جنسیّتی به زنان میتواند اثرات سوئی بر فکر و اندیشهی جامعه داشته باشد.