اثربخشی بستة آموزشی توانبخشی روانشناختی بر میل به طلاق و صمیمیت زناشویی در زوجین در حال طلاق
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، واحد اصفهان(خوراسگان) ، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2 دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، واحد اصفهان(خوراسگان) ، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
3 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، واحد اصفهان(خوراسگان) ، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
doi
10.22059/japr.2022.326272.643929چکیده
هدف این پژوهش تعیین اثربخشی بستة آموزشی توانبخشی روانشناختی بر میل به طلاق و صمیمیت زناشویی در زوجین در حال طلاق بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. از میان 300 زوج در آستانة طلاق شهر اصفهان در پاییز سال 1398، تعداد 40 زوج به شیوة دردسترس انتخاب شدند و بهطور مساوی در دو گروه آزمایش و گروه گواه قرار گرفتند. بهمنظور گردآوری دادهها از پرسشنامة میل به طلاق (DTS) و صمیمیت زناشویی (IS) استفاده شد. گروه آزمایش طی ده جلسه بهکمک بستة آموزشی تدوینشده تحت آموزش قرار گرفتند. دادهها نیز از طریق تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و با استفاده از نرمافزار SPSS 24 تحلیل شدند. نتایج نشان میدهد سطح میل به طلاق (01/0>p) و صمیمیت زناشویی (01/0>p) زوجهای گروه آزمایش در مرحلة پسآزمون و پیگیری در مقایسه با گروه گواه بهصورت معناداری بهترتیب پایین و بالاتر است. یافتههای پژوهش اثربخشی بستة آموزشی توانبخشی روانشناختی بر کاهش میل به طلاق و ارتقای صمیمیت زناشویی زوجهای در آستانة طلاق را تأیید کرد. پیشنهاد میشود آموزش بستة توانبخشی روانشناختی در مراکز مشاوره برای زوجهای در معرض طلاق استفاده شود.