حسین منزوی از نوگرایی تا وقوع‌گرایی

نویسندگان

1 دانش‌آموختة کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه کاشان

2 عضو هیئت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه کاشان و دانشگاه تربیت مدرس

doi
10.22080/rjls.2020.16797.1037
چکیده

چکیده:مکتب وقوع از مکتب‌های شعر کلاسیک فارسیاست که در آن به عشق واقعی پرداخته می‌شود. مهم‌ترین ویژگی‌های شعر شاعران این مکتب عبارت است از: گزارش حال، بدیهه‌سرایی، سادگی سخن، راستی سخن، بیان جزئیّات عاشقی و عشق‌ورزی با جمال بشری. وحشی بافقی از بزرگترین شاعران آن است. گرایش به وقوع‌گویی شاعران معاصر و از جمله شاعران جریان غزل نو را هم در بر‌گرفته است. تقریباً در رأس این شاعران حسین منزوی قرار دارد. مقاله‌ی حاضر با روش تحلیلی به بررسی مؤلّفه‌های مکتب وقوع‌ در غزل‌های حسین منزوی می‎پردازد و نتیجه می‌گیرد که اهمّیّت تصویرگری در غزل نو به تمایز غزل وقوع‌گرای منزوی از غزل شاعران مکتب وقوع انجامیده است. علاوه بر آن، تفاوت نوع برخورد انسان امروز با واقعیّت عشق، محتوای وقوعی غزل منزوی را از محتوای غزل شاعران مکتب وقوع کلاسیک متمایز ساخته است. این تمایزها باعث شده است تا جریان غزل وقوع نو ظهور کند.