تجربه‌های نو شفیعی کدکنی در ایماژیسم و شعر دیداری(کانکریت)

نویسندگان

1 گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ماکو، دانشگاه آزاد اسلامی، ماکو، ایارن

doi
10.22080/rjls.2019.16615.1025
چکیده

چکیده:شفیعی کدکنی از جمله شاعران معاصر است که در عین پایبندی به سنّت و تأثیر از میراث گران‌سنگ ادب فارسی و پشتوانه‌ی غنی فرهنگی در اشعار خود، طرفدار نوجویی و نوآوری نیز بوده است؛ او هم از سنّت شعر فارسی تأثیر می‌پذیرد و هم از جریانات شعری معاصر ایران و جهان. ملاک و میزان هنر نزد او، ارزش هنری، اندیشگی و معنایی آن است و هر رویکرد شعری که منطبق با این معیارها باشد، مورد اقبال اوست. از جمله مکاتب و رویکردهای شعری جدید که به خاطر ارزش هنری مورد توجّه او بوده است، ایماژیسم و شعر دیداری است. در مجموعه‌اشعار او، نمونه‌های ارزشمندی در این دو شیوه و منطبق با اصول و معیارهای این دو وجود دارد. تاکنون پژوهشی در مورد اشعار ایماژیستی و دیداری شاعر صورت نگرفته است؛ حال آن که این بخش از اشعار شاعر، غنای هنری و احساسی بالایی دارند؛ شاعر به کمک تصاویر عینی و ملموس، لحظاتی گذرا را به تصویر کشیده و جاودانه کرده است. این اشعار ایماژیستی که غالباً غیر ایدئولوژیک و صرفاً زیباست، شایسته توجّه و دقّت نظر مخاطب برای التذاذ هنری است. در کنار این، شفیعی هنرمندانه از شیوه‌ی نوشتاری نیز در مواردی برای القا و انتقال موضوع و مضمون، سود جسته است و هماهنگی بی بدیلی بین مضمون و شکل نوشتاری خلق کرده است و خصلتی زیبایی شناسانه به شعر خود داده است. پژوهش حاضر به بحث و بررسی این نمونه‌ها می‌پردازد و با شیوه‌ای تحلیلی-توصیفی تلاش دارد تا اشعار ایماژیستی و دیداری شاعر را مورد مطالعه قرار دهد.