فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی استرس تروماتیک کرونا و رشد پس از آسیب در پرستاران بخش مراقبت بیماران کرونایی براساس حمایت اجتماعی ادراک‌شده صورت گرفت و برای این منظور نقش میانجی شفقت خود و تنظیم شناختی هیجان را درنظر گرفته است. پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی با مدل معادلات ساختاری و به لحاظ هدف کاربردی است. جامعۀ آماری شامل پرستاران شهر اصفهان بود که در بیمارستان‌های مراقبت از بیماران کرونایی در سال 1400 مشغول به کار بودند. از میان آن‌ها 230 نفر (143 زن و 87 مرد) به روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل حمایت اجتماعی ادراک‌شده چندبعدی (MSPSS)، شفقت خود (SCS)، پرسشنامۀ تنظیم شناختی هیجان (CERQ)، رشد و تکامل پس از آسیب (PGI) و استرس تروماتیک کرونا (CTSS) بود. برای تحلیل داده‌ها از روش آمار توصیفی، مدلیابی معادلات ساختاری و نرم‌افزارهای SPSS نسخۀ 23 و ایموس نسخۀ 23 استفاده شد. نتایج نشان می‌دهد حمایت اجتماعی ادراک‌شده به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم به‌کمک راهبردهای سازش‌یافتۀ تنظیم شناختی هیجان و شفقت به خود بر رشد پس از سانحه (228/0=β، 01/0>P) تأثیر مثبت و بر استرس تروماتیک کرونا (316/0-=β، 01/0>P) تأثیر منفی دارد؛ درحالی‌که ضریب مسیر مربوط به رابطۀ بین راهبرد سازش‌نایافته تنظیم هیجان با رشد پس از سانحه معنا‌دار نیست (05/0<P). یافته‌های این پژوهش علاوه‌بر تلویحات کاربردی و نظری می‌تواند الگویی مفید برای ارائۀ خدماتی مؤثر به پرستاران باشد تا زمینه رشد و تکامل پس از آسیب و جلوگیری از ایجاد استرس تروماتیک کرونا به‌کار گرفته شود.