اثربخشی گروهدرمانی پیشگیری از عود مبتنی بر ذهنآگاهی بر کمالگرایی مثبت و منفی در مردان مبتلا به اختلال مصرف مواد افیونی در مقایسه با درمانهای رایج
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 روانپزشک، مرکز ملی مطالعات اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
3 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
4 استادیارگروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22059/japr.2022.329366.643957چکیده
هدف از این مطالعه، مقایسۀ اثربخشی گروهدرمانی پیشگیری از عود مبتنی بر ذهنآگاهی (MBRP) و درمانهای رایج بر کمالگرایی مثبت و منفی در مردان مبتلا به اختلال مصرف مواد افیونی بود. روش مطالعۀ حاضر به لحاظ هدف کاربردی و از نظر نحوۀ گردآوری اطلاعات، آزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون بود. جامعۀ آماری را مردان مبتلا به اختلال مصرف مواد افیونی تشکیل دادند که در سال 1398 به مرکز ملی مطالعات اعتیاد در شهر تهران مراجعه کرده بودند. 36 بیمار بهعنوان نمونه انتخاب شدند و بهصورت تصادفی در دو گروه پیشگیری از عود مبتنی بر ذهنآگاهی به همراه درمانهای رایج و درمانهای رایج بهتنهایی قرار گرفتند. آزمودنیها پرسشنامۀ کمالگرایی مثبت و منفی (PANPS) را در مراحل پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری تکمیل کردند. دادهها با استفاده از روش تحلیل واریانس آمیخته و نرمافزار SPSS (نسخۀ 22) تحلیل شدند. یافتهها نشان میدهد تفاوت مراحل آزمون، عضویت گروهی و تعامل مراحل آزمون و گروه برای کمالگرایی مثبت معنادار نیست. برای کمالگرایی منفی تفاوت درونگروهی مراحل آزمون (69/7=F و 005/0=P) معنادار است. بهمنظور بررسی نقطههای تفاوت در مراحل آزمون از مقایسۀ زوجی بنفرونی استفاده شد که نشان میدهد نتایج در مرحلۀ پسآزمون و پیگیری در مقایسه با پیشآزمون کاهش معناداری داشته است (05/0=p)؛ بنابراین MBRP در کاهش کمالگرایی منفی اثربخش بوده است، اما در مقایسه با درمانهای رایج اثربخشی بیشتری نداشته است. نتایج این پژوهش نشان میدهد پیشگیری از عود مبتنی بر ذهنآگاهی میتواند رویکردی مؤثر در کاهش کمالگرایی منفی در افراد مبتلا به اختلال مصرف مواد باشد.