اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر نشخوار فکری، خودانتقادگری و افکار خودآیند منفی دانشجویان دارای تجربۀ شکست عشقی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روان‌شناسی ، گروه روان‌شناسی ، دانشکده روان‌شناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران

2 استادیار گروه روان‌شناسی ، دانشکده روان‌شناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران

3 استادیار گروه روان‌شناسی ، دانشکده روان‌شناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران

4 استادیار گروه روان‌شناسی ، دانشکده روان‌شناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران

5 استادیار گروه روان‌شناسی ، دانشکده روان‌شناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران

doi
10.22059/japr.2022.325539.643868
چکیده

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان خودشفقت‌ورزی بر نشخوار فکری، خودانتقادگری و افکار خودآیند منفی دانشجویان دارای تجربۀ شکست عشقی بود. روش مطالعۀ حاضر به لحاظ هدف کاربردی و طرح پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری شامل تمام دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان در سال تحصیلی 1399-1398 بود که از میان آن‌ها 30 نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی در 2 گروه آزمایش و گواه (7 زن و 8 مرد در هر گروه) قرار گرفتند. شرکت‌کنندگان برای پیش‌آزمون و پس‌آزمون به مقیاس پاسخ‌های نشخواری (RRS)، پرسشنامۀ سطوح خودانتقادی (SSAS) و پرسشنامۀ افکار خودآیند (ATQ) پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس و نرم‌افزار SPSS نسخۀ 24 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج پژوهش حاضر نشان می‌دهد درمان مبتنی بر شفقت بر مؤلفه‌های نشخوار فکری (001/0=P)، مؤلفه‌های خودانتقادگری (001/0=P) و افکار خودآیند منفی (001/0=P) دانشجویان دارای تجربۀ شکست عشقی اثربخش است. آموزش خودشفقت‌ورزی به این افراد کمک می‌کند در هر شرایطی خودپذیری داشته باشند که موجب کاهش خودانتقادگری، تجربۀ نشخوار فکری و افکار خودآیند در این افراد در شرایط بحرانی می‌شود. براساس نتایج حاصل از پژوهش حاضر، پیشنهاد می‌شود کارگاه‌های آموزشی با عنوان خودشفقت‌ورزی برای دانشجویان مواجه‌شده با ضربۀ شکست عشقی برگزار شود.