مقایسۀ اثربخشی درمان شناختی-رفتاری و درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش (بستۀ درمانی مبتنی بر تجربهها) بر اضطراب، افسردگی و کیفیت زندگی بیماران زن مبتلا به سندرم رودۀ تحریکپذیر
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 استاد گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22059/japr.2022.321055.643803چکیده
این پژوهش با هدف مقایسۀ اثربخشی درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش (بستۀ درمانی مبتنی بر تجربهها) با درمان شناختی-رفتاری بر کاهش اضطراب، افسردگی و افزایش سطح کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به سندرم رودۀ تحریکپذیر انجام شد. روش پژوهش براساس هدف از نوع کاربردی و براساس روش گردآوری اطلاعات از نوع نیمهآزمایشی بود و در قالب طرح پیشآزمون-پسآزمون و پیگیری دوماهه با گروه کنترل اجرا شد. جامعۀ آماری از میان بیماران مبتلا به سندرم رودۀ تحریکپذیر بود که در سال 1398-1397 به کلینیکهای متخصصان گوارش در سطح اصفهان مراجعه کرده بودند. نمونۀ آماری شامل 39 نفر از بیماران زن بود که به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند و سپس بهصورت تصادفی در گروههای آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار سنجش پرسشنامۀ اضطراب (BAI)، افسردگی بک (BDI) و کیفیت زندگی (QOL-IBS) ویژۀ بیماران مبتلا به سندرم رودۀ تحریکپذیر بود. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS 21 و به روش تحلیل واریانس اندازهگیری مکرر انجام شد. نتایج نشان میدهد هر دو درمان به کاهش اضطراب، افسردگی و افزایش سطح کیفیت زندگی بیماران منجر میشود و پایداری این اثر تا مرحلۀ پیگیری نیز ادامه دارد (01/0 <p)، اما بین گروههای درمانی تفاوت معناداری وجود ندارد؛ بنابراین استفاده از هریک از این درمانها با توجه به شرایط و پذیرش بیمار بهعنوان درمان همراه توصیه میشود.