سیاست متعالی‌زمینه‌مند؛ جغرافیای سیاست و قدرت در اندیشه سیاسی امام خمینی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی

2 دانشیار دانشکده حقوق وعلوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی(ره)

3 استاد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه

doi
10.30465/cps.2021.24924.2191
چکیده

اندیشه سیاسی امام خمینی یکی از مهمترین اندیشه های سیاسی تاریخ تشیع و جهان اسلام است که در آن جریان‌های مختلف اندیشه سیاسی جغرافیای اسلامی به یکدیگر پیوند خورده است. هدف مقاله فهم معنای سیاست و قدرت سیاسی در اندیشه امام خمینی است. در این مقاله دو نسبت از الگوی جان مارو اتخاذ شده است که نمایی دستگاه فکری امام خمینی را ترسیم می‌نمایند. نسبت اول چگونگی ارتباطی است که بین غایت قدرت و مرجع اعمال قدرت برقرار می‌شود. نسبت دوم ارتباطی است که بین غایت قدرت و تحدید و توزیع قدرت وجود دارد. سوال این پژوهش این است که سیاست و قدرت در اندیشه سیاسی امام خمینی چه مشخصاتی دارد؟ فرضیه این نوشتار این است که امام خمینی توانسته‌اند با درکنار هم قرار دادن مفاهیم مستخرج از دین اسلام، مذهب و فقه شیعه، بهره‌گیری از فلسفه اسلامی و در نهایت تطبیق فقهی آن با شرایط امر واقع منظومه سیاسی یگانه‌ای را ترسیم نمایند که در آن امر متعالی و امر روزمره در پیوند با یکدیگر قرار گرفته است که در این مقاله از آن تحت عنوان سیاست متعالی زمینه‌مند یاد شده است. روش این مقاله تحلیل – توصیفی است.