اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تنظیم شناختی هیجان و خودکارآمدی اجتماعی نوجوانان مبتلا به صرع
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
2 دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
doi
10.22059/japr.2022.325989.643882چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تنظیم شناختی هیجان و خودکارآمدی اجتماعی نوجوانان مبتلا به صرع بود. این پژوهش کاربردی و از نوع شبهتجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه بود. جامعۀ مورد مطالعه را همۀ نوجوانان پسر مبتلا به صرع 18-15 سال مراجعهکننده به مراکز درمانی شهرستان رشت در سال 1400-1399 تشکیل دادند که از میان آنها، نمونۀ پژوهش شامل 30 نوجوان پسر بهصورت هدفمند و در دسترس و با درنظرگفتن شرایط ورود و خروج، انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 15 نفر) جایدهی شدند. برای گردآوری یافتهها از پرسشنامۀ تنظیم شناختی هیجان (CERQ-P) و مقیاس خودکارآمدی اجتماعی (SSES) در مراحل قبل و بعد از درمان استفاده شد. درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به شیوۀ گروهی در هشت جلسه برای گروه آزمایش ارائه شد. دادهها بهکمک نرمافزار SPSS24 و به روش تحلیل کوواریانس تحلیل شدند. نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس نشان میدهد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهبود تنظیم شناختی هیجان و خودکارآمدی اجتماعی نوجوانان مبتلا به صرع بهطور معناداری تأثیر دارد (001/0>P). براساس نتایج این مطالعه میتوان گفت، مداخلۀ مبتنی بر پذیرش و تعهد میتواند یکی از راهکارهای درمانی برای بهبود شاخصهای سلامت روانی افراد مبتلا به صرع باشد.