مروری بر تکنیک‌های طرحواره‌درمانی گروهی

نویسندگان

1 دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران

2 دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 دکتری روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، پردیس بین‌المللی کیش دانشگاه تهران، کیش، ایران

4 استاد ممتاز گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

5 استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

doi
10.22059/japr.2022.331107.644064
چکیده

با توجه به اهمیت تکنیک‌های درمانی در مداخلات طرحواره‌درمانیِ گروهی، هدف از این مقاله، ارائۀ مجموعه‌ای از تکنیک‌های طرحواره‌درمانی گروهی بود. تکنیک‌های درمانی یکی از ارکانِ اساسیِ مداخلات طرحواره‌درمانی را شکل می-دهند. اجرای تکنیک‌های درمانی به صورت گروهی علاوه بر صرفه‌جویی در زمان و هزینه، فرصت‌های متمایزی را فراهم می‌سازد تا اعضا با برخورداری از حمایت‌های متقابل از جانب یکدیگر و بهره‌مندی از احساس امنیت، به ابراز هیجاناتِ خود و تجربۀ رفتارهای تازه‌ و سازنده در گروه بپردازند. پژوهش حاضر از نوع مطالعۀ مروری بود که از بانک‌های اطلاعاتی داخلی و خارجی بین سال‌های 1391 تا 1400 هجری (2012 تا 2021 میلادی) برای جمع‌آوری اطلاعات استفاده گردید. همچنین؛ در این مطالعه، کتاب‌های زبان اصلی و معتبر در این زمینه که در بازۀ زمانیِ تعیین‌شده به چاپ رسیده‌اند نیز مورد بررسی قرار گرفتند. در نتیجۀ بررسی منابع، 21 تکنیک از مقالات و 54 تکنیک از کتاب‌‌ها به دست آمد. همچنین؛ در حالی‌که بیشترین فراوانی در تکنیک‌های مستخرج از مقالات در تکنیک‌های شناختی نشان داده شد، در میان تکنیک‌های مستخرج از کتاب‌ها، بیشترین فراوانی به تکنیک‌های تجربی اختصاص داشت. به کارگیری تکنیک‌های تجربی می‌تواند گام مهمی در دستیابی به اهداف مداخلات درمانی مبتنی بر طرحواره‌درمانی گروهی باشد.