بررسی اثر تمرینات کم‌خطا و پرخطا بر یادگیری مهارت حرکتی در کودکان: نقش بازپردازش آگاهانه

نویسندگان

1 دکتری رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد رفتارحرکتی.دانشکده علوم ورزشی.دانشگاه فردوسی .مشهد ایران

3 استادیار، گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران

4 دکتری رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

5 کارشناسی ارشد، گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/japr.2022.321251.643802
چکیده

هدف از مطالعۀ حاضر، بررسی اثر تمرینات کم‌خطا و پرخطا بر یادگیری مهارت حرکتی در کودکان و نقش بازپردازش آگاهانه بود. جامعۀ آماری پژوهش حاضر را کلیۀ دانش‌آموزان مقطع ابتدایی پسر در بازۀ سنی 10-7 سال شهر مشهد در سال تحصیلی 1398-1397 تشکیل دادند. بدین‌منظور، 48 دانش‌آموز به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی براساس سطوح بازپردازش و نوع پروتکل تمرینی در چهار گروه کم‌خطا با بازپردازش آگاهانۀ پایین، کم‌خطا با بازپردازش آگاهانۀ بالا، پرخطا با بازپردازش آگاهانۀ پایین و پرخطا با بازپردازش آگاهانۀ بالا تقسیم شدند. این پژوهش کاربردی است و در پنج مرحلۀ پیش‌آزمون، اکتساب، یادداری، انتقال و تکلیف ثانویه انجام شد. پس از مرحلۀ اکتساب با فاصلۀ 24 ساعت، آزمون‌های یادداری، انتقال و تکلیف ثانویه اجرا شدند. برای تحلیل داده‌ها در مراحل اکتساب، یادداری، انتقال و تکلیف ثانویه از آزمون تحلیل واریانس مرکب 2 (سطوح بازپردازش: بالا و پایین) × 2 (پروتکل تمرین: کم‌خطا و پرخطا) و آزمون تعقیبی LSD استفاده شد و با استفاده از نرم‌افزار spss24 تحلیل شد. نتایج آزمون اکتساب نشان داد همۀ گروه‌ها پیشرفت داشته‌اند، اما دو گروه پرخطا با بازپردازش آگاهانۀ بالا و کم‌خطا با بازپردازش آگاهانۀ پایین عملکرد بهتری در مهارت پرتابی داشتند. همچنین در آزمون‌های یادداری و انتقال مشخص شد گروه‌های پرخطا با بازپردازش آگاهانۀ بالا و کم‌خطا با بازپردازش آگاهانۀ پایین به‌طور معناداری عملکرد بهتری از سایر گروه‌ها داشتند؛ بنابراین توصیه می‌شود مربیان، روان‌شناسان و معلمان تربیت‌بدنی هنگام طراحی تمرینات و برنامه‌های آموزشی مهارت‌های حرکتی برای کودکان به این متغیرهای روان‌شناختی (بازپردازش آگاهانه) توجه ویژه‌ای داشته باشند.