سیاست تقنینی نظام حقوقی ایران در قبال بیوتروریسم

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه حقوق، واحد بین‌المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، کیش، ایران.

2 دانشیار، گروه حقوق، واحد بین‌المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، کیش، ایران. (نویسنده مسؤول)

3 استادیار، گروه حقوق کیفری و جرم‌شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

doi
10.22034/jccj.2025.444437.1495
چکیده

حملات بیولوژیکی، شکل جدیدی از تروریسم بوده که می‌تواند تأثیرات مستقیم و غیرمستقیم بر ایمنی، رفاه جامعه، زندگی افراد و حتی بر نسل‌های آینده را در پی داشته باشد. این حملات با بهره‌گیری از مواد بیولوژیکی مختلف، از طریق ایجاد ترس و وحشت و ایراد آسیب‌های جسمانی و روانی لطمات جبران‌ناپذیری را بر آحاد جامعه وارد نموده و تهدیدی جدی برای سلامت عمومی، امنیت اجتماعی و ... به‌شمار برود، درنتیجه سیاست‌گذاران و کارشناسان حوزه عدالت کیفری، به‌منظور اذعان به اهمیت این‌گونه حملات و آسیب‌های مادی، معنوی و امنیتی ناشی از آن، نیاز به اقدامات نوآورانه برای مقابله و جرم‌انگاری بیوتروریسم را در قالب سیاست تقنینی خود تشخیص داده‌اند، لذا این پژوهش ضمن تعریف، تبیین و تحلیل مفهوم تروریسم بیولوژیک (بیوتروریسم) به بررسی رویکرد نظام سیاست تقنینی ایران درخصوص جرایم بیولوژیکی با هدف شناسایی کاستی‌ها و چالش‌های موجود نموده تا از این رهگذر بتواند اقدام به ارائه راه حل‌هایی برای رفع این شکاف‌ها و کمبودها نماید.