توسعه روستایی از منظر مشارکت محلی و تأثیر آن بر کاهش جرم

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی، گروه جغرافیا، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 استادیار، گروه جغرافیا، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. ( نویسنده مسؤول)

3 استاد، گروه جغرافیا، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

doi
10.22034/jccj.2024.484872.1677
چکیده

در این پژوهش هدف تحلیل اثرات توسعه روستایی از منظر مشارکت محلی و تأثیر آن بر کاهش جرم در مناطق روستایی دهستان جمع آبرود شهرستان دماوند می‌باشد. پژوهش حاضر از نظر ماهیت، نظری ـ کاربردی و از لحاظ روش مطالعه، توصیفی ـ تحلیلی است. برای جمع‌آوری داده‌ها و اطلاعات از دو شیوه کتابخانه‌ای و میدانی استفاده‌ شده است. جامعه آماری تحقیق شامل خانوارهای مناطق روستایی بوده‌اند که براساس فرمول کوکران 310 پرسشنامه بین آنان توزیع گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون‌های آماری SPSS و تکنیک پرومته بهره گرفته شد. نتایج تحقیق به‌صورت ترکیب شاخص‌ها گویای آن است که سطح معناداری کمتر از 05/0 بوده است. همچنین میانگین عامل اقتصادی برابر با 73/2، عامل اجتماعی با 05/3، عامل زیرساختی با 53/2، عامل نهادی با 60/2 و عامل محیطی با 87/3، نشان‌دهنده آن است که منطقه مورد مطالعه به‌لحاظ عوامل اجتماعی و محیطی وضعیت مناسبی دارد و در سایر عوامل به‌خصوص عوامل کالبدی و نهادی نیازمند توجه بیشتری است. میانگین مجموع شاخص‌ها نیز 93/2 محاسبه شده است. نتایج تکنیک پرومته نیز گویای آن است که روستاهای وادن با جریان خالص 1، اوچونگ با 84/0 و لومان و زان با 61/0 به‌ترتیب از وضعیت مناسب‌تری برخوردارند. درنهایت جهت سنجش رابطه بین توسعه و احساس امنیت در مناطق روستایی از ضریب همبستگی پیرسون بهره گرفته شد. نتایج نشان حاکی از آن است که بین توسعه روستایی و احساس امنیت (کاهش جرم) رابطه مثبت و معنی‌داری وجود دارد.