نقش واسطهای حمایت اجتماعی ادراکشده و تابآوری روانشناختی در رابطۀ بین قدردانی و نشانگان افسردگی در پرستاران
نویسندگان
1 گروه روانشناسی, دانشکده ادبیات و علوم انسانی, دانشگاه لرستان, خرم آباد , ایران
doi
10.22059/japr.2022.322092.643823چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش واسطهای حمایت اجتماعی ادراکشده و تابآوری روانشناختی در رابطۀ بین قدردانی با نشانگان افسردگی انجام گرفت. پژوهش از نظر هدف بنیادی و از لحاظ گردآوری دادهها همبستگی و از نوع تحلیل معادلات ساختاری بود. جامعۀ آماری پژوهش عبارت بود از پرستاران شاغل در بیمارستانهای ارجاعی کرونا در شهر تهران که در نیمۀ دوم سال 1399 فعالیت داشتند. از این جامعه، 219 نفر (82 مرد و 137 زن) با استفاده از روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند. دادهها با استفاده از مقیاس تابآوری کونور-دیویدسون (CDRS)، پرسشنامۀ قدردانی (GQ-6)، سیاهۀ افسردگی بک-ویرایش دوم (BDI-II) و مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ادراکشده (MSPSS) گردآوری و با استفاده از همبستگی پیرسون و مدلسازی معادلات ساختاری از طریق نرمافزارهای SPSS نسخۀ 23 و AMOS نسخۀ 21 تحلیل شد. نتایج نشان داد نقش مستقیم قدردانی (19/0- =β، P<0.001)، نقش مستقیم حمایت اجتماعی ادراکشده (32/0- =β، P<0.001) و نقش مستقیم تابآوری روانشناختی (41/0- =β، p < 0.001) بر نشانگان افسردگی منفی و معنادار است. همچنین مطابق نتایج، نقش واسطهای حمایت اجتماعی ادراکشده (11/0- =β، P < 0.01) و تابآوری روانشناختی (16/0- =β، P < 0.01) در رابطۀ بین قدردانی و نشانگان افسردگی معنادار است. براساس یافتههای مطالعۀ حاضر، قدردانی میتواند از طریق افزایش ادراک حمایت اجتماعی و تابآوری روانشناختی، پرستاران را از افسردگی محافظت کند و درنتیجه برای مداخلات بالینی در پرستاران طی همهگیری ویروس کرونا کاربردهایی داشته باشد.