موانع عرفیشدن حکومت اسلامی در منظومه فکری امام خمینی(ره)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته ی مطالعات سیاسی انقلاب اسلامی گرایش اندیشه سیاسی رهبران انقلاب اسلامی دانشگاه شاهد
2 عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی و جامعه شناسی انقلاب اسلامی دانشگاه شاه
3 استادیار علوم سیاسی دانشگاه شاهد
doi
10.30465/cps.2021.33273.2607چکیده
در اندیشه متعالی امام خمینی(ره) به عنوان بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، دین اسلام نیز مکتبی جامع است که برای ابعاد مختلف فکری و عملی انسان در جامعه راهکار دارد. در نقطه مقابل این اندیشه راهبردی، تفکراتی متعارض وجود دارند که در سطح ملی و بینالمللی مترصد هستند اسلام ناب محمدی(ص) را دین تکساحتی و صرفاً معنوی معرفی کرده و از این زاویه به ناکارآمدی دین در عرصههای گوناگون اجتماعی از جمله سیاست اذعان کنند. با توجه به این تهدید برای انقلاب متعالی ملت ایران، متفکران اسلامی از جمله امام خمینی(ره) با بینش، بصیرت و شناخت راستین از اسلام اصیل نیز در مقابل این نوع برداشت از دین ایستادگی کرده و مانع رشد این تفکر خطرناک شدند و از این طریق مانع شدند دین اسلام همچون مسیحیت دچار انحراف شده و سنن عرفی بهجای دین وارد عرصههای اجتماعی شود. با توجه به اهمیت مسئله فوق-الذکر، در مقاله حاضر تلاش بر این است که با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و مطالعات کتابخانهای به این سوال پاسخ داده شود؛ موانع عرفی (سکولارشدن) نظام سیاسی اسلام از منظر امام خمینی(ره) چه مولفه-هایی میباشند؟ مفروض مقاله به این قرار است که بر اساس نگرش راهبردی امام خمینی(ره)، اسلام یک دین جامع و کاملی است که برای تمامی وجوه و ابعاد زندگی انسان برنامه دارد که صرفاً در سایه تشکیل حکومت اسلامی امکان پیادهسازی دارد.