تدوین درمان ذهنآگاهی دلبستهمحور و ارزیابی اثربخشی آن بر کیفیت عشق و همدلی در زنان با تجربۀ خیانت زناشویی
نویسندگان
1 استادیار، گروه مشاوره، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران
2 دانشجوی دکتری مشاوره ، گروه روانشناسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.
3 دانشیار گروه روانشناسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.
doi
10.22059/japr.2022.321684.643810چکیده
پژوهش حاضر با هدف تدوین درمان ذهنآگاهی دلبستهمحور و ارزیابی اثربخشی آن بر کیفیت عشق و همدلی در زنان با تجربۀ خیانت زناشویی انجام گرفت. روش پژوهش کاربردی، در بخش کیفی تحلیلی-تطبیقی منطبق بر روش تطبیقی مقایسهای بوردی و در قسمت کمی نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه و دورۀ پیگیری دوماهه بود. جامعۀ آماری، زنان با تجربۀ خیانت زناشویی مراجعهکننده به مراکز مشاورۀ شهر تهران در پاییز 1399 بود. برای اجرای پژوهش، 25 زن با تجربۀ خیانت زناشویی با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروههای آزمایش و گواه قرار گرفتند. گروه آزمایش، درمان ذهنآگاهی دلبستهمحور (هشت جلسه) را طی دو ماه دریافت کرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامۀ عشق (STLS) و مقیاس همدلی زناشویی (MES) بود. دادهها به شیوۀ تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر با نرمافزار آماری SPSS23 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد درمان ذهنآگاهی دلبستهمحور از نظر متخصصان دارای روایی محتوایی کافی است. همچنین این درمان بر کیفیت عشق (0001>P؛ 59/0=Eta؛ 94/32=F) و همدلی (0001>P؛ 66/0=Eta؛ 45/46=F) در زنان با تجربۀ خیانت زناشویی تأثیر داشته است. براساس یافتههای پژوهش حاضر، درمان ذهنآگاهی دلبستهمحور با بهرهگیری مفاهیم نظری درمان ذهناگاهی و دلبستگی میتواند بهعنوان درمانی کارآمد در جهت بهبود کیفیت عشق و همدلی در زنان با تجربۀ خیانت زناشویی بهکار گرفته شود.