مدل‌یابی کیفیت رابطۀ زناشویی براساس مقابلۀ زوجی: نقش میانجی‌گری مفهوم ما شدن در افراد متأهل

نویسندگان

1 استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران

doi
10.22059/japr.2022.323887.643848
چکیده

 هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی‌گری ماشدن در رابطۀ بین مقابلۀ حمایتی زوجی و کیفیت رابطۀ زناشویی در افراد متأهل بود. این پژوهش از نوع کاربردی و روش آن همبستگی با استفاده از مدل معادلات ساختاری بود. جامعۀ پژوهش را افراد متأهل شهر شیراز در سال 1400 تشکیل دادند که از میان آن‌ها 205 فرد متأهل (56 مرد و 149 زن) به روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند و با پرکردن پرسشنامۀ مقابلۀ زوجی (DCQ)، پرسشنامۀ ماشدن (WQ) و مقیاس کیفیت زناشویی (RDAS) در پژوهش شرکت کردند. همچنین داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای Amos نسخۀ 24 و SPSS نسخۀ 24 تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها نشان می‌دهد مقابلۀ زوجی حمایتی همسر به‌صورت مستقیم بر کیفیت زناشویی تأثیر دارد؛ درحالی‌که مسیر مستقیم مقابلۀ زوجی حمایتی خود به کیفیت زناشویی معنادار نبود. همچنین مقابلۀ زوجی حمایتی خود و همسر به‌صورت غیرمستقیم و از طریق ایجاد حس ماشدن در زوج‌ها با کیفیت زندگی زناشویی ارتباط دارند. براساس یافته‌ها می‌توان گفت افرادی که در موقعیت‌های استرس‌زای زندگی از مقابله‌های زوجی حمایتی استفاده می‌کنند، احساس اتحاد و نزدیکی بیشتری با یکدیگر دارند و درنهایت با کیفیت زناشویی بالاتری مواجه می‌شوند. برای این منظور پیشنهاد می‌شود با هدف آگاهی‌بخشی به زوج‌ها دربارۀ اهمیت مقابلۀ زوجی در بحران‌ها از این یافته‌ها استفاده شود.