بررسی روابط ساختاری سلامت روان براساس اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی با میانجی‌گری سبک‌های نظارتی والدین در دانش‌آموزان مقطع متوسطه

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

2 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

3 استاد گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

4 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

doi
10.22059/japr.2022.323581.643838
چکیده

هدف از پژوهش حاضر بررسی روابط ساختاری سلامت روان براساس اعتیاد به شبکه‌های مجازی با میانجی‌گری سبک‌های نظارتی والدین در دانش‌آموزان مقطع متوسطه بود. این پژوهش با توجه به هدف، کاربردی و روش آن همبستگی از نوع مدل‌یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعۀ آماری پژوهش شامل دانش‌آموزان متوسطۀ شهرستان لنگرود در سال تحصیلی 1400-1399 بود. تعداد نمونه نیز براساس قاعدۀ کلاین 220 نفر با روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شد. بعد از جمع‌آوری داده‌ها 173 پرسشنامه شامل 79 دختر و 94 پسر تحلیل شد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه‌های سلامت روان (GHQ)، اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی (SNA) و سبک نظارتی والدین (SKSS) بود. به‌منظور تحلیل داده‌ها از روش مدل‌یابی معادلات ساختاری و نرم‌افزار Smart pls3 استفاده شد. نتایج نشان می‌دهد اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی رابطۀ منفی و معنا‌داری با سلامت روان و سبک نظارتی والدین دارد. یافته‌های پژوهش دلالت بر رابطۀ مثبت و معنادار سبک نظارتی والدین با سلامت روان دارد. همچنین سبک‌های نظارتی والدین می‌تواند نقش میانجی را دربارۀ اعتیاد به شبکه‌های مجازی و سلامت روان ایفا کند؛ بنابراین اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی می‌تواند ریسک افسردگی و اضطراب را در نوجوانان افزایش دهد. این مسئله، پیامدهایی بر سلامت روان نوجوانان با خود به همراه دارد. در این میان مدیریت‌نکردن صحیح والدین موجب می‌شود نوجوانان با مسائلی از قبیل انزوا، افت اخلاقی، پرخاشگری و اضطراب مواجه شوند.