شیوههای بازتاب استراتژی های روایی فراداستان در رمان های پسامدرن فارسی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه سیستان و بلوچستان
2 دانشیار گروه زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه سیستان و بلوچستان
doi
10.22080/rjls.2018.2194چکیده
امروزه کاربرد استراتژی های روایی پسامدرنیسم در رمان های فارسی جریانی را به راه انداخته که نقد ادبی را برای درک دلایل و شیوههای بهکارگیری آنها به خود معطوف کرده است. این استراتژی ها در تمام سطوح گفتمان روایی مورد آزمایش قرارگرفته است. فراداستان اصطلاحی است که به خودآگاهی ماهیت داستانوارگی و خیالی بودن روایتهای داستانی اطلاق میشود؛ و همچنین ساختگی و تصنّعی بودن محتمل جهان خارج از متن داستانی را نیز مورد کنکاش قرار میدهد. فراداستان از استراتژیهای روایی پرکاربرد داستان نویسی فارسی در دو دهه ی گذشته است که نویسندگان از طریق عمل نوشتن به پژوهش دربارهی نظریّهی داستان میپردازند. مؤلّف با کاربرد فراداستان قصد دارد فاصله ای میان خواننده و داستان ایجاد کند و بدین وسیله شکافی میان واقعیّت و روایت برای خواننده به وجود بیاورد. استراتژی فراداستان در رمان های نویسندگان فارسی زبانی که شگردهای داستانی پسامدرن را مورد استفاده قرار داده اند، به اشکال و شیوههای مختلف و سبکهای متعدد مورد بازنمایی قرار گرفتهاست. در پژوهش حاضر به بررسی سبکی شکل های پردازش آن در رمان های معدودی پرداخته شدهاست.