مقایسۀ طرحوارههای ناسازگار اولیه و حافظۀ شرححال در افراد مبتلا به اختلال افسردگی، اضطرابی و بهنجار
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی سلامت، دانشگاه آزاد کرج، کرج، ایران
doi
10.22059/japr.2022.320466.643786چکیده
هدف از پژوهش حاضر، مقایسۀ طرحوارههای ناسازگار اولیه و حافظۀ شرححال در افراد مبتلا به اختلال افسردگی، اضطرابی و بهنجار بود. مطالعه کاربردی و از نوع علی-مقایسهای بود. جامعۀ پژوهش شامل کلیۀ افراد مبتلا به اختلالات اضطرابی و افسردگی مراجعهکننده به کلینیکهای روانشناختی منطقۀ 5 شهر تهران در سال 1399- 1398 بودند؛ بنابراین در این پژوهش با داشتن سه متغیر، 90 نفر به شیوۀ دردسترس (30 نفر اختلال افسردگی، 30 نفر اختلال اضطرابی و 30 نفر بهنجار شامل 51 زن و 39 مرد) انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامۀ حافظۀ شرححال (AMI) و طرحوارههای ناسازگار اولیه (YSQ-SF) بود. تحلیل دادهها از طریق آزمون تی استیودنت و تحلیل واریانس، در نرمافزار SPSS26 انجام شد. نتایج نشان داد تفاوت میانگین هر پنج حوزۀ طرحوارههای ناسازگار اولیه در شرکتکنندگان افسرده و مضطرب در مقایسه با شرکتکنندگان بهنجار در سطح 01/0 معنادار است و آن دو گروه در مقایسه با افراد بهنجار، میانگین نمرات بالاتری در هر پنج حوزۀ طرحوارههای ناسازگار اولیه بهدست آوردند. تفاوت میانگین حافظۀ رویدادی در دو گروه شرکتکنندگان بهنجار و مضطرب در سطح 01/0 معنادار است و افراد بهنجار در مقایسه با شرکتکنندگان مضطرب در آن مؤلفه میانگین نمرات بالاتری کسب کردند.