بازخوانی رمانتی سیستی رباعیّات خیّام نیشابوری
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه آزاد سیرجان
doi
10.22080/rjls.2018.2187چکیده
رمانتیسیسم، یک جنبش فکری، هنری و اجتماعی است که در اواخر قرن هیجدهم و اوایل قرن نوزدهم پس از یک دوره ی کوتاه روشنگری در جامعه ی اروپا ظاهر شد. این نهضت ادبی ـ هنری مانند همهی انقلابها ابتدا با مخالفتهایی مواجه گردید؛ امّا سرانجام رمانتیکها با نبوغ هنرمندانه موفّق شدند اصول و ارزشهای خود را در جامعه ی اروپا رواج دهند. هر چند رمانتیسیسم بعد از مشروطه در ایران ذهن و اندیشه ی بسیاری از شاعران را تحت تأثیر قرار داده است؛ در این پژوهش برآنیم تا پس از گذری کوتاه بر زندگی خیّام نیشابوری، شاعر قرن پنجم و ششم، برخی از افکار و ایده های رمانتیکی را در شعر این شاعر بررسی کنیم. از آنجا که مبانی اصلی مکتب رمانتیسیسم بیان احساسات فردی است، جانمایه ی اشعار خیام نیز جلوهای از بروز احساسات فردی وی درباره ی جهان هستی، زندگی، مرگ، یأس و بدبینی است که در یکی از کوتاه ترین شکلها و قالبهای شعر فارسی؛ یعنی رباعی مطرح شده است.