نقش واسطهای مؤلفههای شایستگی اجتماعی-هیجانی در رابطۀ ذهنآگاهی با عملکرد تحصیلی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلیسینا، همدان، ایران
2 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلیسینا، همدان، ایران
3 استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلیسینا، همدان، ایران
4 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلیسینا، همدان، ایران
doi
10.22059/japr.2022.320208.643778چکیده
هدف پژوهش حاضر، آزمون الگوی پیشنهادی رابطۀ ذهنآگاهی با عملکرد تحصیلی با میانجیگری مؤلفههای شایستگی اجتماعی-هیجانی بود. روش پژوهش از نظر هدف بنیادی و از لحاظ گردآوری دادهها همبستگی و از نوع تحلیل معادلات ساختاری بود. جامعۀ آماری شامل دانشآموزان دورۀ دوم ابتدایی شهر همدان به تعداد 23,681 نفر (12,556 دختر و 11,125 پسر) در سال تحصیلی 1398-1397 بود که نمونهای به حجم 380 نفر (155 پسر و 225 دختر) با استفاده از روش تصادفی خوشهای انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس ذهنآگاهی (MAAS)، پرسشنامۀ شایستگیهای اجتماعی-هیجانی (SECQ) و آزمون عملکرد تحصیلی (APT) بود. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روش تحلیل معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزارهای SPSS نسخۀ 22 و LISREL نسخۀ 8/8 استفاده شد. نتایج نشان داد الگوی پیشنهادی پژوهش با دادهها برازش مناسبی دارد. در بررسی نتایج مشخص شد اثر مستقیم ذهنآگاهی بر مؤلفههای شایستگی اجتماعی و هیجانی مثبت و معنادار است. اثر مستقیم مؤلفههای شایستگی اجتماعی–هیجانی بر عملکرد تحصیلی مثبت و معنادار بود. همچنین نتایج نشان داد مؤلفههای شایستگی اجتماعی–هیجانی بین ذهنآگاهی و عملکرد تحصیلی نقش واسطهای معناداری دارند. براساس نتایج میتوان گفت ظرفیت ذهنآگاهی نقش مؤثری در افزایش شایستگیهای اجتماعی–هیجانی دارد و بهبود شایستگیهای اجتماعی و هیجانی کودکان اثر مثبتی بر عملکرد تحصیلی دارد.