نقش کلیدی عنصر عقل در «انجام وظیفه» در تراژدیهای افتخارآمیز پیِیرکُرنی در ادبیّات کلاسیک فرانسه
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیّات فرانسه دانشگاه تبریز
2 دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فرانسه
doi
10.22080/rjls.2018.2191چکیده
قرن هفدهم، عصر ظهور نویسندگان و نمایشنامهنویسان بزرگ مکتب کلاسیک فرانسه، همچون پیِیر کُرنی، ژان راسین و مولیر بود. از این میان کورنی را به عنوان پدر نوع ادبی تراژدی در تاریخ ادبیّات فرانسه قلمداد میکنند. وی با خلق شخصیّتهای والا که در طلب جاودانگی در راه کسب افتخار گام مینهند، و در پی اثباتِ منیّت خود و رسیدن به هویت مطلق فردی هستند، تراژدیهایی با فرجام خوش به روی صحنه ی تئاتر برد. این قهرمانان به انحای مختلف همچون احیای حیثیت اشرافیگری، وطنپرستی افراطی و ایمان مذهبی در صدد انجام وظیفه و رسیدن به شهرت و سرافرازی هستند. آثار نمایشی کُرنی گرچه صورتی تراژیک داشتند؛ مرگ با عزت پرسوناژهای اصلی در انتهای نمایشنامه، این آثار را فاقد روح تراژیک میکرد، در حالیکه بنا به نظر ارسطو ماهیت اصلی تراژدی رسوایی و سیهروزی قهرمان در پرده ی آخر است. در این پژوهش کوشش شده است تا از خلال چهار نمایشنامه ی مشهور پیِیر کُرنی، لوسید، هوراس، سینا و پولیوکت به مطالعه ی مسیر ادبی این درامنویس شهیر، انگیزهی پرسوناژهای وی از اعمال قهرمانانه پرداخته شود و نقش کلیدی عقل و دو راهی کُرنی در انجام وظیفه و قهرمان سازی مورد تحلیل ادبی قرار گیرد.
