الگوی سواد یادگیری مادامالعمر و نیازهای روانشناختی: نقش میانجی سرمایههای روانشناختی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران. تهران، ایران
2 استادیار گروه روان شناسی تربیتی دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران. تهران، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد روان شناسی تربیتی- دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران. تهران، ایران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد روان شناسی تربیتی- دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران. تهران، ایران.
doi
10.22059/japr.2022.333484.644069چکیده
هدف از پژوهش کاربردی حاضر شناسایی نقش واسطهای سرمایههای روانشناختی در ارتباط نیازهای روانشناختی و سواد یادگیری مادامالعمر بود. پژوهش حاضر به روش توصیفی و برای شناسایی روابط میان متغیرها در قالب مدل ساختاری، در طرح پژوهش همبستگی انجام گرفت؛ بنابراین روابط میان متغیرها در قالب الگوی ساختاری آزموده شد. جامعة آماری شامل دانشآموزان سال دوازدهم مقطع متوسطۀ شهرستان ابهر (ایران) بود که در سال تحصیلی 1400-1399 مشغول تحصیل بودند. از بین آنها 435 دانشآموز (384 دختر و 51 پسر) به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند و به پرسشنامههای نیازهای اساسی روانشناختی (BNSG-S)، سرمایههای روانشناختی (PCQ) و سواد یادگیری مادامالعمر (LLL) پاسخ دادند. دادهها با استفاده از روش مدلیابی معادلات ساختاری و با استفاده از نرمافزار Amos-24 تحلیل شدند و بهمنظور تعیین پایایی ابزار از روش پایایی ترکیبی استفاده شد. نتایج نشان داد، رابطة مستقیم نیازهای روانشناختی با سرمایههای روانشناختی (001/0 P≤،73/0 =β) و رابطة مستقیم سرمایههای روانشناختی با سواد یادگیری مادامالعمر (001/0P≤، 70/0 =β) معنادار بود. همچنین سرمایههای روانشناختی، رابطة بین نیازهای اساسی روانشناختی و سواد یادگیری مادامالعمر را بهصورت کامل میانجیگری میکرد؛ درنتیجه میتوان با ارضای بیشتر نیازهای اساسی روانشناختی دانشآموزان، سرمایههای روانشناختی آنها را بارور کرد و بهتبع آن، میزان سواد یادگیری مادامالعمر آنها را افزایش داد.