بررسی عوامل اجتماعی و فرهنگی موثر بر هدر رفت آب آشامیدنی (مورد مطالعه: شهرستان دهلران)
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد علوم اجتماعی،دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران
2 مربی، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور
3 دانشیار گروه جامعهشناسی، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران.
doi
چکیده
در سالهای اخیر شاهد حساسیت موضوع آب به همراه تغییر رویکرد به آب، از مقولهای صرفاً طبیعی به مقولهای محیط- زیستی و اجتماعی هستیم. نحوه مصرف آب آشامیدنی بیش از هر چیز دیگر به نگرشها و به طور کل به فرهنگ وابسته است. از اینرو، هدف اصلی مقاله حاضر بررسی نقش عوامل فرهنگی و اجتماعی در هدر رفت آب آشامیدنی است. جامعه آماری متشکل از شهروندان شهرستان دهلران با حجم نمونه 390 نفر است. همچنین روش نمونهگیری، خوشهای چند مرحلهای است و از پرسشنامه محقق ساخته جهت جمعآوری دادهها استفاده و میزان کل آلفای کرونباخ پرسشنامه نیز حدود 90 درصد حاصل شده است. برای بررسی فرضیات از آزمونهای آماری تی مستقل، تحلیل واریانس یک طرفه و معادلات ساختاری (نرم افزار لیزرل) استفاده شده است. نتایج حاکی از این است که در رابطه با هدر رفت مصرف آب آشامیدنی، به ترتیب عوامل فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی بیشترین سهم دارند. همچنین متغیرهای زمینهای جنسیت، وضع تأهل، تحصیلات و نوع شغل با متغیر وابسته دارای رابطهی معناداری هستند.
