ارزیابی مدل رابطۀ بین ذهنآگاهی و رضایت زناشویی با میانجیگری همدلی زناشویی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 استادیار گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 استاد گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22059/japr.2022.320767.643793چکیده
این پژوهش با هدف ارزیابی مدل رابطۀ بین ذهنآگاهی و رضایت زناشویی با میانجیگری همدلی زناشویی در زنان خوداشتغال تحت پوشش کمیتۀ امداد امام خمینیشهر اهواز انجام گرفت. مطالعه به لحاظ هدف کاربردی بود و در یک طرح همبستگی اجرا شد. جامعۀ این پژوهش شامل کلیۀ زنان تحت پوشش کمیتۀ امداد امام خمینی شهر اهواز در سال 1396 بود که از میان آنها 150 نفر به روش نمونهگیری هدفمند-داوطلبانه انتخاب شدند. ابزارهای استفادهشده برای جمعآوری دادهها پرسشنامۀ پنججنبهای ذهنآگاهی (FFMQ)، مقیاس همدلی زناشویی (MES) و مقیاس رضایت زناشویی (MSS) بودند. دادهها با استفاده از روشهای آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون سلسلهمراتبی و با بهکارگیری نرمافزار آماری SPSS نسخۀ 23 تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین متغیرهای ذهنآگاهی، همدلی زناشویی و رضایت زناشویی همبستگی مثبت و معنادار وجود دارد (001/0p<). همچنین تحلیل رگرسیون سلسلهمراتبی همزمان به روش بارون و کنی مشخص کرد که همدلی زناشویی، یک متغیر میانجی مثبت بین ذهنآگاهی و رضایت زناشویی است. براساس یافتهها میتوان استنباط کرد که درک و همدلی زنان به شیوههای مختلف مانند رفتارهای کلامی و غیرکلامی سبب میشود به خواستهها و نیازهای شریک زندگیشان آگاه شوند و تلاش کنند که احساسها و عواطف آنها را درک کنند. این امر موجب احساس خوب زن و شوهر به یکدیگر میشود.