اثربخشی مداخلۀ نزاکت، احترام و اشتیاق در کار (CREW) بر ارتقای سطح انرژی رابطهای و بهزیستی کارکنان با کنترل متغیر برونگرایی
نویسندگان
1 دکتری فارماکولوژی رفتاری، دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 دکتری روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 دکتری روانشناسی، استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان-شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22059/japr.2022.321762.643811چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی مداخلۀ نزاکت، احترام و اشتیاق در کار (CREW) بر انرژی رابطهای و بهزیستی کارکنان با کنترل برونگرایی انجام گرفت. این پژوهش کاربردی و از نوع نیمهتجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه بود. جامعۀ آماری شامل کلیۀ کارکنان ستاد مرکزی شرکت گاز استان اصفهان در سال 1398 بود که تعداد کل آنها 610 نفر (95 زن و 515 مرد) است. نمونۀ مورد مطالعه، 30 نفر (23 مرد و 7 زن) از کارکنان داوطلب برای شرکت در این برنامۀ آموزشی بودند که با روش تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامههای انرژی رابطهای (REQ)، بهزیستی کارکنان (EWBQ) و ویژگیهای شخصیتی نئو (NEO-PI) بود. مداخلۀ نزاکت، احترام و اشتیاق در کار در هشت جلسۀ 90 دقیقهای برای گروه آزمایش اجرا شد؛ درحالیکه هیچ مداخلهای روی گروه گواه، انجام نگرفت. دادهها با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره و با استفاده از نرمافزار 23SPSS- تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد با کنترل برونگرایی، مداخله موجب افزایش انرژی رابطهای و بهزیستی کارکنان در پسآزمون شده است؛ بنابراین مدیران میتوانند از طریق اجرای مداخله، انرژی رابطهای و بهزیستی افراد را توسعه دهند و به آنها سود برسانند.