نقش دشواری تنظیم هیجان در رابطۀ بین تجربۀ آزار و نارضایتی از تصویر بدنی دختران نوجوان

نویسندگان

1 گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه پیام نور واحد بین الملل، دبی، امارات.

2 گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.

3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور تهران

doi
10.22059/japr.2022.321110.643801
چکیده

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش میانجی دشواری تنظیم هیجان در رابطۀ بین تجربۀ آزار و نارضایتی از تصویر بدنی دختران نوجوان است. این مطالعه از نظر هدف بنیادی و از لحاظ روش از نوع همبستگی مبتنی بر تحلیل مسیر است. جامعۀ آماری پژوهش شامل کلیۀ دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطۀ دوم شهر تهران در سال تحصیلی 1399-1398 بود. روش نمونه‌گیری این پژوهش از نوع خوشه‌ای چندمرحله‌ای بود. درنهایت بعد از توزیع و جمع‌آوری پرسشنامه‌ها و با حذف پرسشنامه‌های ناقص، 218 نفر تجزیه و تحلیل شدند. ابزار گردآوری داده‌ها عبارت بود از مقیاس تصویر بدن (FBIS)، مقیاس دشواری تنظیم هیجان (DERS) و پرسشنامۀ تجربۀ آزار (CAQ). داده‌ها با استفاده از همبستگی پیرسون در نرم‌افزار SPSS نسخۀ 24 و تحلیل مسیر در نرم‌افزار Amos نسخۀ 24 تحلیل شدند. نتایج پژوهش حاضر نشان داد همبستگی معناداری بین تجربۀ آزار با دشواری تنظیم هیجان و نارضایتی از تصویر بدنی وجود دارد. افزون بر این، بین دشواری تنظیم هیجان و نارضایتی از تصویر بدنی همبستگی معنادار دیده می‌شود. همچنین تحلیل مسیر نشان‌دهندۀ نقش میانجی‌گری دشواری تنظیم هیجان بین تجربۀ آزار و نارضایتی از تصویر بدنی دختران نوجوان بود؛ بنابراین تجربۀ آزار در کودکی از طریق افزایش دشواری در تنظیم هیجان موجب نارضایتی از تصویر بدنی در دختران نوجوان می‌شود.