فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی زوج‌درمانی هیجان‌مدار به شیوۀ «محکم مرا در آغوش بگیر» بر سبک‌های دلبستگی، سازگاری زناشویی و صمیمیت جنسی زوجین در پنج سال اول زندگی زناشویی بود. طرح پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و از منظر روش‌شناسی نیمه‌آزمایشی در قالب پیش‌آزمون-پس‌آزمون-پیگیری بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل زوجین شهر تهران در سال 1399 بود. 35 زوج به روش نمونه‌گیری دردسترس برای شرکت در پژوهش اعلام آمادگی کردند که به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. زوجین به مدت چهار جلسۀ چهارساعته در چهار هفتۀ متوالی آموزش دیدند. ابزار سنجش پرسشنامۀ تجدیدنظرشدۀ سبک دلبستگی کولینز و رید (RAAS)، پرسشنامۀ سازگاری زناشویی اسپینر (DAS) و پرسشنامۀ استاندارد صمیمیت جنسی بطلانی و همکاران (SSIQ) بود. برای تحلیل داده‌ها از روش تحلیل آمیخته و نرم‌افزار SPSS نسخۀ 24 استفاده شد. در پژوهش حاضر، اثر تعاملی گروه-زمان بر سبک دلبستگی ایمن (001/0=P ،87/10=F)، سبک دلبستگی دوسوگرا (011/0=P ،80/5=F)، رضایت دونفری (002/0=P ،06/8=F)، همبستگی دونفری (001/0=P ،92/7=F) و صمیمیت جنسی (014/0=P ،47/4=F) معنادار بود. نتایج نشان داد زوج‌درمانی هیجان‌مدار به شیوۀ «محکم مرا در آغوش بگیر» سبک‌های دلبستگی ایمن و دوسوگرا/اضطرابی و صمیمیت جنسی را در زوجین بهبود می‌بخشد.