مدیریت بینالمللی پاندمی: نه استقبال از ناسیونالیسم و نه ناامیدی از همگرایی
نویسندگان
1 استادیار روابط بینالملل، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه اراک، استان مرکزی، ایران
doi
10.30465/cps.2021.31789.2531چکیده
یکی از مهمترین جنبههای مدیریت بینالمللی مسایل، تعارض میان کنشهای ملی متاثر از خواهشهای ناسیونالیستی و کنشهای جمعی ناشی از تلاشهای همگرایانه است. با نمایان شدن پاندمی کرونا در اوایل سال 2020 چگونگی مدیریت آن در سطح ملی و بینالمللی به موضوعی مهم تبدیل شده است که طیفی از اقدامات ملی و بینالمللی را شامل میشود. شیوه مدیریت بینالمللی پاندمی تاثیری بنیادی بر نظم بینالمللی پساکرونا میگذارد. در این میان تحلیلهای متکی بر دگرگونیهای مهیج و فاقد چشمانداز تاریخی، عناصر به هم پیوسته نظام بینالملل را کم اهمیت جلوه میدهند و تصور تغییرات بنیادین را دارند، اما هنوز این مساله که چه چیزی رخ دادهاست و دقیقا چه چیزی تغییر کرده، بسیار نامعلوم و مبهم است. سوالی که در اینجا مطرح میشود این است که: صورتبندی نظم بینالمللی در دوران پاندمی کرونا چگونه است و مدیریت بینالمللی این بحران از چه الگویی پیروی میکند؟ در پاسخ میتوان گفت: در نظم بینالمللی موجود، متاثر از پاندمی کرونا، خواهشهای ناسیونالیستی غلبه نموده و تلاشهای همگرایانه در سطح منطقهای و بینالمللی با تردیدهای جدی مواجه شدهاست، اما به نظر میرسد که در بلندمدت نیاز به اقدامات همکاری جویانه و تلطیف ناسیونالیسم برای مدیریت جهانی چنین مسایلی رخنمایی کند.
