تحلیل ادراک معلمان دورۀ ابتدایی شهر تهران برای شناسایی روش‌های بهبود بدخطی دانش‌آموزان

نویسندگان

1 دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

2 دانشجوی دکتری برنامه ریزی درسی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.22059/japr.2022.322997.643827
چکیده

هدف از این پژوهش، شناسایی عوامل بدخطی و راه‌حل‌های آن است. پیشرفت در فناوری، اهمیت دستخط و دستورالعمل‌های نوشتن را کاهش نداده است. این پژوهش با هدف کاربردی و رویکرد کیفی و به‌صورت پدیدارشناسی تفسیری صورت گرفته است. بدین‌منظور با سی نفر از معلمان دورۀ ابتدایی شهر تهران در سال 1399 مصاحبه شد تا داده‌ها به اشباع رسید. جامعۀ آماری پژوهش شامل معلمان دورۀ ابتدایی شهر تهران است که سی نفر از آن‌ها (20 آقا و 10 خانم) با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند از نوع ملاکی به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. سپس با بررسی مصاحبه‌ها و کدگذاری آن‌ها به روش دیکلمن و همکاران (1989)، عوامل بدخطی و راهکارهای بهبود آن بررسی شد. همچنین با راهبرد بازبینی اعضا، اعتباریابی داده‌ها صورت گرفت. براساس یافته‌های پژوهش، عوامل بدخطی و راه‌حل‌های آن از دیدگاه آموزگاران بررسی شد و عوامل آموزشی، روانی و جسمی با دسته‌بندی مربوط به دانش‌آموز، مربوط به معلم و مربوط به خانواده ترکیب شدند تا موضوع متمرکزتر تحلیل شود. نتیجۀ پژوهش نشانگر دخیل‌بودن هر سه عامل معلم، دانش‌آموز و خانواده در این مشکل است که حل آن نیازمند تلاش و همکاری همۀ عوامل است. همچنین از نتایج پژوهش می‌توان دریافت که عوامل روانی نظیر اضطراب و استرس نقش مهمی در این مشکل دارند و با حل معضلات روانی و تشویق و ترغیب دانش‌آموزان ممکن است اثرات زیادی در بهبود خط دانش‌آموزان داشته باشد.