ارائۀ الگوی رشد پس از سانحه مبتنی بر روان‌شناسی مثبت در بهبودیافتگان سرطان: مطالعه‌ای فراترکیب

نویسندگان

1 کارشناس ارشد مشاوره مدرسه، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 استادیار بخش تخصصی مشاوره، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 کارشناس ارشد مشاوره خانواده، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.22059/japr.2022.326588.643896
چکیده

هدف این پژوهش، ارائة الگویی از رشد پس از سانحه مبتنی بر روان‌شناسی مثبت در بهبودیافتگان از سرطان است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی است و روش آن کیفی و از نوع فراترکیب است. جامعة مورد بررسی، همة پژوهش‌های مرتبط با موضوع پژوهش از سال 2005 تا 2021 است. جست‌وجو در پایگاه‌های Civilica، Sid، Magiran، Noormags، Taylor & Francis، Google Scholar، Springer و Science direct انجام شده است. از مجموع 10,000 مقاله، 10 مقاله شرایط ورود به پژوهش را داشتند. درنهایت با ترکیب نتایج مقالات بررسی‌شده، شش مؤلفة اصلی سرمایه‌های روان‌شناختی، خودشفقتی، معنایابی برای زندگی، معنویت، قدرشناسی و عشق شناسایی شدند. به‌منظور بررسی اعتبار داده‌های پژوهش، از چهار معیار قضاوت پیشنهادی توسط لینکن و گوبا شامل باورپذیری، انتقال‌پذیری، اطمینان‌پذیری و تصدیق‌پذیری استفاده شد. همچنین برای حفظ کیفیت مطالعه شاخص کاپای کوهن به کار گرفته شد. مفاهیم شناسایی‌شده از مجموعه مفاهیمی هستند که در روان‌شناسی مثبت و به‌طور اختصاصی‌تر در مجموعه توانمندی‌های 24 گانه منش مطرح شده‌اند. مفاهیم یادشده، مجموعه‌ای از افکار و توانمندی‌هایی هستند که بهبودیافتگان سرطان برای رشد پس از سانحه از آن استفاده کرده‌اند. نتایج پژوهش حاضر می‌تواند یافته‌های مناسبی را در بستر روان‌شناسی مثبت‌نگر برای کادر پزشکی و روان‌شناسان در مواجهه با بیماران سرطانی فراهم کند و در تدوین بسته‌های مداخلاتی مؤثر واقع شود.