تأثیر سبک پردازش عینی در مقابل سبک پردازش انتزاعی بر ظرفیت حافظة ‌کاری در نشخوار فکری شدید

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی شناختی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دانشیار گروه روان‌شناسی تربیتی و مشاوره، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

3 استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.22059/japr.2022.326769.643903
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر سبک‌های پردازش عینی و انتزاعی در نشخوار فکری شدید بر ظرفیت حافظة ‌کاری صورت گرفته است. روش پژوهش این مطالعة بنیادی، آزمایشی است و جامعة آماری افراد 50-18 سالة ساکن تهران با نشخوار فکری شدید هستند که به شیوة داوطلبانه در دی‌ماه 1399 در مطالعه شرکت کردند و از میان آنان 30 نفر (21 زن و 9 مرد) با نشخوار فکری شدید براساس پرسشنامه‌های پاسخ نشخوارگونه (RRS) و افسردگی بک-2 (BDI-II) انتخاب شدند. آزمودنی‌ها با انتساب تصادفی در دو گروه 15 نفری عینی و انتزاعی با تماشای فیلمی غمناک تحت القای خُلق منفی قرار داده شدند. سپس متناسب با گروه خود، دستورالعمل سبک پردازش عینی یا انتزاعی را اجرا کردند. حافظة ‌کاری آزمودنی‌ها پیش از تماشای فیلم و بعد از اجرای دستورالعمل سبک پردازش، به‌کمک آزمون فراخنای خواندن (RST) اندازه‌گیری شد. نتایج تحلیل کوواریانس داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخة 26 نشان می‌دهد، گروه سبک پردازش عینی به‌طور معناداری ظرفیت حافظة ‌کاری بیشتری از گروه سبک پردازش انتزاعی داشت؛ بدین‌معنا که میزان ظرفیت حافظة ‌کاری تحت تأثیر تغییرات سبک پردازش قرار گرفته است. این تأثیر بر خرده‌مقیاس پردازش حافظة ‌کاری دیده شد، اما تغییرات میزان ظرفیت خرده‌مقیاس اندوزش حافظة ‌کاری بین گروه‌ها تفاوت معناداری نداشت. مطابق با یافته‌های پیشین، سازگاربودن سبک پردازش عینی در مقایسه با سبک پردازش انتزاعی در این پژوهش نیز دیده شد. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد، سبک پردازش در افراد با نشخوار فکری شدید می‌تواند پیش‌بینی‌کنندة تغییرات میزان ظرفیت حافظة ‌کاری باشد.