مدل ریسکهای اتحاد استراتژیک بینالمللی: صنعت خشکبار ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای سیاستگذاری بازرگانی، دانشکده مدیریت کسب و کار، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران. ایران
2 استادیار، گروه استراتژی و سیاست گذاری کسب و کار، دانشکده مدیریت کسب و کار، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/ijts.2024.2038342.4034چکیده
شرکتهای خارجی درصدد بینالمللی شدن و اتحاد با شرکتهای ایرانی جهت گسترش ظرفیتهای بیشتر برای رسیدن به اهدافشان هستند. از این رو هدف این پژوهش شناسایی ریسکهای اتحاد استراتژیک در سطح بینالملل است که شرکتهای خارجی در اتحاد استراتژیک با شرکتهای ایرانی در صنعت خشکبار ایران با آن مواجه میشوند. این پژوهش در پارادایم تفسیری نمادین با رویکرد کیفی بهصورت استقرایی و با استراتژی تحلیل تم و نمونهگیری هدفمند قضاوتی و روش تجزیه و تحلیل کدگذاری به انجام رسید. ریسکهای اتحاد استراتژیک بینالمللی در این پژوهش از طریق مصاحبههای عمیق نیمه ساختار یافته با 10 نفر از خبرگان صنعت خشکبار شرکتهای خارجی، کشف و ارائه شد. در مجموع ۱۰ مصاحبه انجام شد و ۱۶۵ عبارت استخراج شد که این تعداد عبارت در ۵۹ شاخص طبقهبندی شدند. از این تعداد شاخص ۳۸ مولفه به دست آمد که در ۷ مفهوم طبقهبندی شدهاند. نتایج این تحقیق نشان میدهد که چگونه ارتباط این ریسکها با یکدیگر برقرار است و مولفههای مربوط به «مسائل فرهنگی و سیاسی، زیرساخت ریسکهای، تحریمها و قوانین گمرکی» بیشترین دغدغه فعالان این صنعت است که در مقایسه با ریسکهای ناشی از اتحاد با شرکای خارجی از اولویت بیشتری برخوردارند.
