بررسی و اولویتبندی عوامل کلیدی پولی و غیرپولی بر سرمایهگذاری صنعتی در بخش مسکن با رویکرد دلفی-فازی
نویسندگان
1 استادیار، گروه اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قزوین، قزوین، ایران( نویسنده مسئول) *
2 استادیار،گروه مدیریت صنعتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قزوین، قزوین، ایران
3 دانشجوی دکتری،گروه مدیریت صنعتی، واحد قزوین،دانشگاه آزاد اسلامی ،قزوین، ایران
doi
10.22034/ijts.2024.2037412.4029چکیده
این مقاله به بررسی تأثیر متغیرهای کلیدی پولی و غیرپولی بر سرمایهگذاری صنعتی در بخش مسکن ایران با استفاده از روش دلفی فازی میپردازد. هدف اصلی این پژوهش، شناسایی و اولویتبندی عواملی است که بهطور معناداری بر جذب سرمایهگذاری صنعتی در بخش مسکن تأثیر میگذارند. برای این منظور، پرسشنامهای شامل ۱۵ شاخص تأثیرگذار بر سرمایهگذاری تهیه شد و نظرات خبرگان اقتصادی از طریق سه دور تحلیل دلفی جمعآوری گردید. نتایج نشان داد که از میان عوامل پولی، نرخ تورم، نوسانات ارزی، رشد قیمت زمین و نرخ رشد بهای مصالح ساختمانی بیشترین تأثیر را بر هزینهها و سودآوری سرمایهگذاری در بخش مسکن دارند. همچنین، در میان عوامل غیرپولی، تقاضا و عرضه مسکن، رشد جمعیت، سیاستهای نظارتی و تحریمهای اقتصادی بهعنوان عوامل اصلی مؤثر بر تصمیمگیریهای سرمایهگذاری شناسایی شدند. تحلیل نتایج نشان داد که سیاستگذاران باید به تقویت سیاستهای پولی، بهبود دسترسی به منابع مالی و کاهش نوسانات ارزی توجه ویژهای داشته باشند. همچنین، تسهیل مقررات اداری و تقویت سیاستهای نظارتی برای جذب بیشتر سرمایهگذاریهای صنعتی در بخش مسکن ضروری است. این تحقیق تأکید میکند که ترکیبی از سیاستهای پولی و غیرپولی میتواند شرایط لازم برای توسعه بخش مسکن را فراهم کرده و به بهبود رشد اقتصادی ایران کمک کند. پیشنهادات ارائهشده مبتنی بر تحلیل دقیق عوامل کلیدی، ابزار مناسبی برای تصمیمگیران اقتصادی بهمنظور بهبود فضای سرمایهگذاری در بخش مسکن فراهم میکند
