مقایسة قدردانی از بدن، انعطاف‌پذیری تصویر بدن و سبک دلبستگی در زنان دارای خودشفقتی و بدون خودشفقتی

نویسندگان

1 دانشیار گروه روانشناسی، واحد نجف آباد،دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

2 کارشناس ارشد روان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان،رشت، ایران

3 کارشناس ارشد روان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان،رشت، ایران

doi
10.22059/japr.2022.315166.643716
چکیده

هدف پژوهش حاضر، مقایسة قدردانی از بدن، انعطاف‌پذیری تصویر بدنی و سبک دلبستگی در زنان با خودشفقتی و بدون خودشفقتی است. طرح پژوهش حاضر از نوع بنیادین به شمار می‌آید و علی-مقایسه‌ای است. جامعة آماری پژوهش، شامل زنان دانشجوی دانشگاه آزاد نجف‌آباد به تعداد 11 هزار نفر است که از میان آن‌ها 210 زن به شیوة دردسترس به‌عنوان حجم نمونه انتخاب شدند که از این تعداد، 119 نفر دارای خودشفقتی و 91 نفر بدون خودشفقتی به مقیاس قدردانی از بدن (BAS) پرسشنامة پذیرش و کارکرد تصویر بدن (BI-AAQ)، مقیاس تجدیدنظرشدۀ دلبستگی بزرگسالان (RAAS) و مقیاس خودشفقتی (SCS-LF) پاسخ کامل دادند. تحلیل داده‌ها در نرم‌افزار SPSS-25 و با آزمون تحلیل واریانس یک‌طرفه و تحلیل واریانس چند متغیری ثابت کرد، میان دو گروه از زنان در قدردانی از بدن، انعطاف‌پذیری تصویر بدنی و سبک دلبستگی تفاوت معناداری وجود دارد. سطح معناداری متغیرهای پژوهش 05/0 است. یافته‌های پژوهش درمجموع نشان می‌دهد، زنان دارای خودشفقتی در مقایسه با زنان بدون خودشفقتی از قدردانی بدنی بیشتری برخوردارند و همچنین سبک دلبستگی آنان بیشتر ایمن و اضطرابی است؛ درحالی‌که زنان بدون خودشفقتی از انعطاف‌پذیری تصویر بدنی بیشتری در مقایسه با زنان دارای خودشفقتی برخوردارند و سبک دلبستگی آنان اجتنابی است.