بررسی انواع درکهای دانشآموزان دورة متوسطه در مواجهه با شکل هندسی
نویسندگان
1 گروه ریاضی و آمار، واحد تهرانمرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه ریاضی و آمار، دانشکدة علوم و فناوری های همگرا، واحد تهرانمرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
بازنمایی، یکی از ابزارهای مناسب برای نمایش روابط بین اجزای یک مفهوم یا موقعیت است، اما هر بازنمایی نمیتواند یک مفهوم ریاضی را بهطور کامل شرح دهد، بلکه فقط اطلاعاتی راجع به جنبههایی از آن مفهوم را نشان میدهد. حل یک مسئلة هندسی، اغلب اوقات نیازمند تعامل بین این سه درک (اجمالی، عاملی و استدلالی) و تشخیص تمایز آنها از یکدیگر است. این مطالعه بر آن است که چگونگی درکهای اجمالی و عاملی دانشآموزان دورة متوسطه در مواجهه با شکل هندسی را هنگام انجام تکالیف هندسی بررسی کند، بدین منظور طی یک مطالعة موردی آزمونی براساس چارچوب دووال (1998) متشکل از دو فعالیت با شرکت 305 دانشآموز پایة نهم دهم و یازدهم برگزار شد. تجزیه و تحلیل پاسخهای دانشآموزان براساس چارچوب استدلال شناختی دووال انجام شد. نتایج نشان داد بسیاری از دانشآموزان برای پاسخ به سؤالات هندسی از درک اجمالی نسبت به درک عاملی بیشتر استفاده میکنند. همچنین، تدریس هندسه با توجه به درکهای اجمالی و عاملی میتواند به دانشآموزان کمک کند تا از مسیر درک طبیعی نگاهکردن به شکل هندسی به مسیر درک استدلالی ارتقا یابند. بنابراین، یافتههای این تحقیق میتواند افق تازهای برای آموزش ضمن خدمت معلمان بگشاید.
